Caviar with Champagne: Common Luxury and the Ideals of the Good Life in Stalin's Russia

\"رفقا زندگی شادتر شده است.\"--یوزف استالین، 1936

روسیه استالین بیشتر به دلیل سرکوب سیاسی، جمع‌سازی اجباری و فقر عمومی شناخته شده است. خاویار با شامپاین جنبه کاملاً متفاوتی از حکومت استالین را ارائه می دهد که هرگز به طور کامل تجزیه و تحلیل نشده است - ایجاد یک جامعه کالاهای لوکس. همزمان با صف کشیدن میلیون ها نفر برای نان و گرسنگی، تغییرات شدیدی در سیاست فرهنگی و اقتصادی کشور رخ داد که پیامدهای مهمی برای توسعه فرهنگ مادی شوروی و ترویج ایده آل های مصرف آن داشت.

دهه 1930 شاهد اولین تلاش جدی برای ایجاد یک فرهنگ تجاری واقعی شوروی بود که رقیب غرب بود. وزرای دولت سفرهای اکتشافی به آمریکا داشتند تا در مورد همه چیز از همبرگر فست فود گرفته تا کت و شلوار مردانه در میسی بیاموزند. دولت برنامه‌های پیچیده‌ای برای تولید انبوه کالاهای لوکس باکیفیت، مانند شکلات، خاویار، عطر، مشروبات الکلی و محصولات جدید انجام داد. شاید بهترین نماد این نظم فرهنگی جدید شامپاین شوروی بود که در سال 1936 با برنامه ریزی برای تولید میلیون ها بطری تا پایان دهه راه اندازی شد. Jukka Gronow با تکیه بر مطالب آرشیوی که قبلاً نادیده گرفته شده بود، بررسی می کند که چگونه چنین لذت های جدیدی تبلیغ و لذت می بردند. او کالاهای لوکس به سبک شوروی را به عنوان نوعی کیچ تفسیر می کند و زیربنای ایدئولوژیک تولید آنها را بررسی می کند.

این نگرش جدید نسبت به مصرف با ترویج شیوه های جدید زندگی روزمره همراه بود. این روند بدون تضادهای ایدئولوژیک جدی نبود. از قضا، یک کارگر کارخانه ای که در ایالات متحده - بزرگترین جامعه سرمایه داری جهان - زندگی می کند، برای یک مناسبت خاص در دهه 1930 به سختی می تواند خاویار یا شامپاین را بخرد، اما یک کارگر شوروی از نظر تئوری می تواند (با فرض اینکه منابع موجود باشد) ). نمونه شوروی منحصر به فرد است زیرا فرهنگ تجمل باید کاملاً از ابتدا ایجاد می شد و این روند بسیار جدی گرفته شد. حتی کوچکترین تصمیمات، مانند طراحی بطری های عطر، در بالاترین سطح حکومت توسط کمیسرهای خلق گرفته می شد. گاهی اوقات تعبیر «کالاهای لوکس» با جنبه‌های کمیک هم مرز می‌شد، مانند تلاش برای تولید سس کچاپ و ورست شوروی.

این نگاه جذاب به فرهنگ مصرف در دوران استالین دیدگاه جدیدی را در مورد اتحاد جماهیر شوروی دهه 1930 و همچنین تفسیرهای جدیدی از مصرف ارائه می دهد.

"Life has become more joyous, comrades."--Josef Stalin, 1936

Stalin’s Russia is best known for its political repression, forced collectivization and general poverty. Caviar with Champagne presents an altogether different aspect of Stalin’s rule that has never been fully analyzed - the creation of a luxury goods society. At the same time as millions were queuing for bread and starving, drastic changes took place in the cultural and economic policy of the country, which had important consequences for the development of Soviet material culture and the promotion of its ideals of consumption.

The 1930s witnessed the first serious attempt to create a genuinely Soviet commercial culture that would rival the West. Government ministers took exploratory trips to America to learn about everything from fast food hamburgers to men’s suits in Macy’s. The government made intricate plans to produce high-quality luxury goods en masse, such as chocolate, caviar, perfume, liquor and assorted novelties. Perhaps the best symbol of this new cultural order was Soviet Champagne, which launched in 1936 with plans to produce millions of bottles by the end of the decade. Drawing on previously neglected archival material, Jukka Gronow examines how such new pleasures were advertised and enjoyed. He interprets Soviet-styled luxury goods as a form of kitsch and examines the ideological underpinnings behind their production.

This new attitude toward consumption was accompanied by the promotion of new manners of everyday life. The process was not without serious ideological contradictions. Ironically, a factory worker living in the United States - the largest capitalist society in the world - would have been hard-pressed to afford caviar or champagne for a special occasion in the 1930s, but a Soviet worker theoretically could (assuming supplies were in stock). The Soviet example is unique since the luxury culture had to be created entirely from scratch, and the process was taken extremely seriously. Even the smallest decisions, such as the design of perfume bottles, were made at the highest level of government by the People’s Commissars. Sometimes the interpretation of 'luxury goods' bordered on the comical, such as the push to produce Soviet ketchup and wurst.

This fascinating look at consumer culture under Stalin offers a new perspective on the Soviet Union of the 1930s, as well as new interpretations on consumption.