Cannabinoids

کمتر از 20 سال پیش، حوزه حشیش و کانابینوئیدها هنوز به عنوان یک حوزه تحقیقاتی جزئی و تا حدودی عجیب شناخته می‌شد. چند گروه در منطقه فعال بودند، اما از قبل به عنوان راکد تلقی می شد. شیمی حشیش 9 9 به خوبی شناخته شده بود،؟ تتراهیدروکانابینول (?-THC)، که در سال 1964 شناسایی شد، تنها ترکیب اصلی روانگردان و کانابیدیول است که روانگردان نیست و احتمالاً در برخی از اثرات نقش دارد. این کانابینوئیدها و چندین آنالوگ sthetic به طور کامل برای اثرات فارماکولوژیک آنها مورد بررسی قرار گرفته بودند. نحوه عمل آنها غیر اختصاصی در نظر گرفته شد. دلایل این - فرض هم فنی و هم مفهومی بود. از جنبه فنی، نشان داده شده بود که THC در هر دو شکل انانتیومر فعال است (البته با سطح قدرت متفاوت) و این مشاهدات با عمل بر روی بسترهای بیولوژیکی - گیرنده، آنزیم، کانال یونی - که با آنها واکنش نشان می‌دهند ناسازگار است. تنها یک استریوایزومر مشکل مفهومی مربوط به فعالیت THC این مورد توسط چندین گروه تحقیقاتی بسیار مورد توجه قرار گرفته بود که نشان داده بودند بسیاری از اثرات مشاهده شده با کانابینوئیدها مربوط به لیپوفیل های فعال بیولوژیکی است و بسیاری از اثرات THC، به ویژه اثرات مزمن، قابل مقایسه با اثرات مشاهده شده با بی حس کننده ها و حلال ها.

Less than 20 years ago the ?eld of cannabis and the cannabinoids was still c- sidered a minor, somewhat quaint, area of research. A few groups were active in the ?eld, but it was already being viewed as stagnating. The chemistry of cannabis 9 9 was well known, ? -tetrahydrocannabinol (? -THC), identi?ed in 1964, being the only major psychoactive constituent and cannabidiol, which is not psychoactive, possibly contributing to some of the effects. These cannabinoids and several s- thetic analogs had been thoroughly investigated for their pharmacological effects. Their mode of action was considered to be non-speci?c. The reasons for this - sumption were both technical and conceptual. On the technical side, it had been shown that THC was active in both enantiomeric forms (though with a different level of potency) and this observation was incompatible with action on biological substrates—a receptor, an enzyme, an ion channel—which react with a single stereoisomer only. The conceptual problem related to THC activity. This had been pointed out by several highly regarded research groups that had shown that many of the effects seen with cannabinoids were related to those of biologically active lipophiles, and that many of the effects of THC, particularly chronic ones, were comparable to those seen with anaesthetics and solvents.