Caledonian Structures in Britain: South of the Midland Valley

این جلد به مکان‌هایی می‌پردازد که به‌عنوان بخشی از بررسی حفاظت زمین‌شناسی (GCR) در بخش جنوبی بریتانیای کالدونیدها انتخاب شده‌اند، یعنی Caledonides پاراتکتونیکی - یک زمین کالدونی بدون تغییر شکل و دگرگونی قوی و فراگیر، مانند رخ داده شمال تر این کمربند کوهزایی بر اثر فرآیندهای طولانی و پیچیده حرکت زمین بین 500 تا 380 میلیون سال قبل از زمان کنونی (زمان کامبرین اواخر تا اواسط دونین) تشکیل شده است و برای دویست سال زمین‌شناسان زمین کلاسیک بوده است. شاید تصادفی نباشد که جیمز هاتون در سال 1795 تصمیم گرفت چرخه ژئوستروفی (و عدم انطباق) خود را با سه نمونه واضح بصری از تغییر شکل ایجاد شده بر روی سنگ های پالئوزوئیک پایین توسط رویدادهای کالدونی نشان دهد. زنجیره کوه کالدونیای سابق که امروزه به صورت تکه تکه در اسکاندیناوی، بریتانیا و ایرلند و آمریکای شمالی دیده می‌شود، در نهایت نتیجه برخورد دو صفحه قاره‌ای و بسته شدن اقیانوس سابق به نام یاپتوس بود. برخی از این قطعات، از جمله قطعات در اسکاندیناوی، جنوب بریتانیا، و جمهوری ایرلند و استان های دریایی کانادا، تصور می شود که قبل از برخورد در سمت جنوبی اقیانوس قرار داشته باشند: بقیه آمریکای شمالی، ایرلند شمالی و تصور می شود که اسکاتلند در شمال ایاپتوس سابق قرار داشته است.

This volume deals with those sites selected as part of the Geological Conservation Review (GCR) within the southern British part of the Caledonides, that is, the paratectonic Caledonides - a Caledonian terrane without strong and pervasive deformation and metamorphism, such as occurred further north. This orogenic belt formed by long and complex processes of earth movements between 500 and 380 million years before the present (?late Cambrian to mid-Devonian times), and has been classic ground for geologists for two hundred years. It is perhaps no accident that James Hutton in 1795 chose to illustrate his geostrophic cycle (and unconformity) with three visually explicit examples of the deformation wrought on Lower Palaeozoic rocks by Caledonian events. The former Caledonian mountain chain, which can be seen today in fragmented pieces in Scandinavia, Britain and Ireland, and North America, was ultimately the result of the collision of two continental plates and the closure of a former ocean, Iapetus. Some of these fragments, including those in Scandinavia, southern Britain, and the Republic of Ireland and the Maritime Provinces of Canada, are thought to have lain on the south side of the ocean before collision: the rest of North America, northern Ireland, and Scotland are thought to have lain north of the former Iapetus.