Burma’s Constitution

این تلاشی برای مطالعه و تفسیر قانون اساسی اتحادیه برمه است که اکنون دهمین سال خود را پشت سر گذاشته است. قانون اساسی که در خارج از چارچوب تاریخ قانون اساسی خوانده شده ناقص است ، و بنابراین ، من سعی کردم تحولاتی را که در قانون اساسی به اوج رسیده است ، ردیابی کنم. سپس ویژگی های مهم آن را با مرجع ، در صورت لزوم ، به پس زمینه ای که در آن شکل گرفته و شکل می گیرند ، مطالعه کنید. و ، ضمن مطالعه نحوه کار قانون اساسی ، به آرامی بر روی وقایع و روندهای معاصر لمس کنید. این یک بوم وسیع است که من سعی می کنم آن را بپوشانم و آنچه را که می توانم از آن ترسیم کنم ، ناگزیر از آن است. اما من به عنوان مورخ نمی نویسم که تمرکز آن روی جزئیات در یک منطقه باریک است. در عوض ، با حفر و جمع آوری حقایق ، جارو آنها را در تاریخ ردیابی می کنم. جزئیاتی که من با میل و خوشبختانه به مورخان واگذار می کنم ، به این امید که فقط به عنوان هدف برای انتقادات آموخته شده ، مطالعه من از آنها استفاده کند. برخی از وقایع و افرادی که من آنها را توصیف می کنم هنوز هم نزدیک هستند و بنابراین یک دیدگاه روشن دشوار است. آنچه که نزدیکترین بزرگترین به نظر می رسد ، و من اغلب آن را وسوسه انگیز می دانم که تاریخ برمه به عنوان یک ملت مستقل جدید با اعتصاب دانش آموزان در سال 1936 یا جنبش مقاومت در طول جنگ جهانی دوم آغاز شد.

This is an attempt to study and interpret the Constitution of the Union of Burma which has now passed its tenth year. A constitution read outside the context of constitutional history is incomplete, and I have, therefore, tried to trace the developments which culminated in the constitution; then study its important features with reference, where necessary, to the background in which they took shape and form; and, while studying how the constitution has been working, touch lightly on contemporary events and trends. It is a vast canvas I am trying to cover and what I am able to draw on it would inevitably be sketchy. But I do not write as a historian whose focus is on detail in a narrow area. Rather, having dug and gathered the facts, I trace their sweep in history. The details I willingly and happily leave to the historians, hoping only that my study will be of some use to them, if only as a target for their learned criticism. Some of the events and people I describe are still too near, and a clear perspective is therefore difficult. What is nearest appears biggest, and I often find it tempting to see and accept that Burma's history as a new independent nation began with the students' strike of 1936 or the resistance movement during the Second World War.