Bravura: Virtuosity and Ambition in Early Modern European Painting

اولین تاریخ مهم جنبش براوورا در نقاشی اروپایی

سبک نقاشی معروف به bravuraدر قرن شانزدهم ونیز ظهور کرد و در سراسر اروپا گسترش یافت. در طول قرن هفدهم در حالی که جنبش‌های هنری قبلی با کم‌اهمیت جلوه دادن فرآیند خلاقیت، تصویری صیقلی از هنرمند ارائه می‌دادند، براوورا از مواد متمایز، اجرای فضیلت‌آمیز و نمایش نمایشی یک نقاش تجلیل می‌کرد. این منجر به توسعه بیشتر تکنیک‌های نوآورانه و درک عمومی از هنرمند به عنوان یک آکروبات سلاح‌دار، واندرکایند پرشور و شورشی جسور شد. در براوورا، نیکولا سوتور اولین بررسی عمیق براوورا را به عنوان یک پدیده هنری و فرهنگی ارائه می دهد. از طریق تاریخ، ریشه شناسی و تجزیه و تحلیل عمیق آثار نقاشان مهمی مانند فرانسوا بوچر، کاراواجو، فرانسیسکو گویا، فرانس هالز، پیتر پل روبنس، تینتورتو و دیگو ولاسکز، سوتر عناصر کلیدی تعیین کننده غنا و قدرت براوورا را بررسی می کند. br>
Suthor به این می پردازد که چگونه روش های منحصر به فرد و پیشگامانه براوورا - ضربات قلم موی قابل مشاهده، کیاروسکورو تیز، کوتاه کردن شدید بدن، و دیگر اشکال تاکید بصری - باعث می شود بینندگان به شدت لمس هنرمند را احساس کنند. او با بررسی تاریخ ریشه‌شناسی براوورا، پیوندهای این اصطلاح را با شجاعت، جسارت، خودانگیختگی، خودپسندی، و تکبر و همچنین ارتباط آن با شمشیربازی، شمشیرزنی، سرسپردگان، مزدوران و اراذل خیابانی را دنبال می‌کند. ساتر در مورد کیش شخصیت نابغه متجاوز، خودآموخته و ضداجتماعی بحث می کند و روش هایی را که هنرمندان شجاع از طریق نمایش مهارت های خیره کننده خود، به دنبال تشویق و تحسین برآمدند.

مملو از تصاویر گیرا توسط نقاشان در حال آزمایش مرزهای سنتی برتری زیبایی‌شناختی، براوورا سوالات مهمی را در مورد اجرای هنری و معنای خلق هنر مطرح می‌کند.