Bones and Joints in Diabetes Mellitus

اختلالات پیچیده متابولیسم کربوهیدرات و عوارض مرتبط با آن باعث ایجاد بسیاری از ناهنجاری‌های قابل تشخیص با رادیوگرافی در استخوان‌ها و مفاصل می‌شود. علائم بالینی خفیف همراه با تغییرات رادیولوژیکی بسیار شدید برای اولین بار در رابطه با عوارض گوارشی دیابت تشخیص داده شد. این پدیده در سیستم اسکلتی بیشتر دیده می شود. به عنوان مثال، تورم خفیف و بدون درد مفاصل پا اغلب ممکن است تخریب بسیار شدید استخوان را بپوشاند. چندین تغییر استخوانی دیگر مرتبط با دیابت تنها با رادیوگرافی قابل تشخیص است. بنابراین رادیولوژیست نقش مهمی در تایید این عوارض دیابت دارد و علاوه بر آن در مدیریت درمانی بیمار نقش دارد. اگرچه جزئیات زیادی در این زمینه منتشر شده است، اما هنوز تک نگاری خلاصه ای ظاهر نشده است. کتابچه راهنمای بحث دیابت فقط شامل بررسی های کوتاه در مورد عوارض سیستم استخوانی است. اینکه شیوع دیابت بسیار زیاد است، در حال حاضر 1 تا 2 درصد از مردم مبتلا هستند و تعداد آنها به تدریج در حال افزایش است - نشان دهنده به موقع بودن این موضوع است. پنجاه سال تجربه با انسولین درمانی نشان می دهد که چندین مشکل مهم هنوز برای حل باقی مانده است. انسولین و داروهای ضد دیابت خوراکی مدرن در مدیریت هیپرگلیسمی و کتوز بسیار کارآمد هستند، اما بروز سایر عوارض کاهش نیافته است. علاوه بر این، با افزایش تعداد بیماران دیابتی و طول عمر آنها، عوارض دیررس نیز بیشتر می شود. استئوآرتروپاتی دیابتی یکی از این عوارض است.

Complex disorders of the carbohydrate metabolism and associated complications cause many abnormalities detectable by radiography in the bones and joints. Mild clinical symptoms associated with very severe radiological changes were first rec­ ognized in relation to the gastroenterologic complications of diabetes. This phenomenon is more frequent in the skeletal system. For example, mild and painless swelling of the foot joints may often mask extremely severe bone destruction. Several other bone changes associated with diabetes are only detectable by radiography. Thus, the radiologist plays an important role in confirming these diabetic complications, furthermore he is involved in the therapeutic management of the patient. Although many details on this subject have been published, however no summarizing monograph has yet appeared. Manuals discussing diabetes include only short reviews on complications of the osseous system. The fact that the incidence of diabetes is very high, at present 1 %-2 % of the population is affected and their number is gradually increasing - dis­ plays the timeliness of this subject. Fifty years of experience with insulin therapy indicates that several important problems still remain to be solved. Insulin and modern oral antidia­ betic drugs proved extremely efficient in the management of hyperglycemia and ketosis, but the incidence of other complications has not decreased. Moreover, as the number of diabetics and their life expectancy increase, late complications become likewise more fre­ quent. Diabetic osteoarthropathy is one of these complications.