Bones and Bodies: How South African Scientists Studied Race

آلن جی موریس تاریخچه انسان شناسی تکاملی در آفریقای جنوبی را به طور انتقادی بررسی می کند و انگیزه های فلسفی اغلب نژادپرستانه این محققان انسان شناسی فیزیکی و خود این رشته را کشف می کند

South آفریقا به دلیل مشارکت در مطالعه تکامل انسان مشهور است. آلن جی. موریس در کتاب Bones and Bodies ما را به قرن گذشته اکتشافات انسان‌شناسی در آفریقای جنوبی می‌برد و داستان تک تک دانشمندان و چگونگی کمک آنها به دانش ما از مردم آفریقای جنوبی، چه باستان و چه مدرن، را آشکار می‌کند. همه این تاریخ تاریخی نیست که ما باید با آن احساس راحتی کنیم، زیرا بسیاری از مطالعات انسان‌شناسی قبلی با قلم موی رنگین علم نژاد آلوده شده‌اند. موریس به طور انتقادی آثار ریموند دارت، توماس درایر، متیو درنان و رابرت بروم را بررسی می کند که همگی اکتشافات فسیلی خود را با آینه تفسیر نژادپرستانه، و همچنین زندگی و زمان هایی که در آن کار می کردند، توصیف کردند.

موریس. همچنین به این موضوع می پردازد که چگونه انسان شناسی مدرن سعی کرد خود را از شر این روایت های نژادپرستانه اولیه خلاص کند. در دهه‌های 1960 و 1970، رونالد سینگر و فیلیپ توبیاس روش‌های مدرنی را در این رشته معرفی کردند که بسیاری از باورهای عموم را در مورد نژاد و تکامل انسان کنار گذاشت. روش‌های مدرن در انسان‌شناسی فیزیکی بر ریاضیات پیچیده و ژنتیک مولکولی متکی هستند، اما ترجمه آن دشوار است و گاهی اوقات در به چالش کشیدن مفروضات از پیش تعیین‌شده ناکام هستند.

در عصری که اقتدار علم متخصص و تجربی زیر سوال رفته است، این کتاب نشان می‌دهد نبردی که با انسان شناسی مدرن روبرو است در چگونگی توضیح علم در زمینه ای که به نظر می رسد در تضاد با تجربه زندگی است. در این گزارش خودی بسیار قابل دسترس، موریس انگیزه های فلسفی این محققان و خود رشته را بررسی می کند. بیشتر مطالب برگرفته از مکاتبات و مصاحبه های قدیمی و همچنین منابع منتشر شده است.

Alan G. Morris critically examines the history of evolutionary anthropology in South Africa, uncovering the often racist philosophical motivations of these physical anthropology researchers and the discipline itself

South Africa is famed for its contribution to the study of human evolution. In Bones and Bodies Alan G. Morris takes us back over the past century of anthropological discovery in South Africa and uncovers the stories of the individual scientists and how they contributed to our knowledge of the peoples of southern Africa, both ancient and modern. Not all of this history is one which we should feel comfortable with, as much of the earlier anthropological studies have been tainted with the tarred brush of race science. Morris critically examines the work of Raymond Dart, Thomas Dreyer, Matthew Drennan, and Robert Broom who all described their fossil discoveries with the mirror of racist interpretation, as well as the life and times in which they worked.

Morris also considers how modern anthropology tried to rid itself of the stigma of these early racist accounts. In the 1960s and 1970s, Ronald Singer and Phillip Tobias introduced modern methods into the discipline that jettisoned much of what the public wished to believe about race and human evolution. Modern methods in physical anthropology rely on sophisticated mathematics and molecular genetics but are difficult to translate and sometimes fail to challenge preconceived assumptions.

In an age where the authority of the expert and empirical science is questioned, this book shows the battle facing modern anthropology in how to explain science in a context that seems to be at odds with life experience. In this highly accessible insider account, Morris examines the philosophical motivations of these researchers and the discipline itself. Much of the material draws on old correspondence and interviews as well as from published resources.