Bitter Water: Diné Oral Histories of the Navajo-Hopi Land Dispute

بسیاری می‌دانند که حذف و جابجایی مردم بومی از سرزمین‌های سنتی بخشی از گذشته استعماری ایالات متحده است، اما تعداد کمی می‌دانند که - در گوشه‌ای وسیع از شمال شرقی آریزونا - این حماسه همچنان ادامه دارد. قانون تسویه حساب سال 1974 رسماً رزروی را که تقریباً یک قرن پیش از آن بین دینه (ناواجو) و هوپی ایجاد شده بود، تقسیم کرد و به طور قانونی زمین مورد مناقشه را به هوپی اعطا کرد. تا به امروز، دولت ایالات متحده بین 12000 تا 14000 دینه را از سرزمین های تقسیم شده هوپی نقل مکان کرده است، و دینه - چه در آنجا و چه در جاهای دیگر - با میراث این جابجایی به زندگی خود ادامه می دهد.

آب تلخ روایت‌های چهار زن دینه را ارائه می‌کند که در برابر حذف مقاومت کرده‌اند، اما شاهد تغییر چشمگیر جوامع و روش‌های زندگی‌شان بوده‌اند. این کتاب که بر اساس 25 ساعت شهادت شخصی فیلم‌برداری شده است، بحث‌های صریح زنان را در مورد تلاش‌هایشان برای ادامه شیوه زندگی سنتی در دنیای معاصر که شامل جابه‌جایی و زمین‌های تقسیم‌شده است، ارائه می‌کند. تجاوز به ارزش ها و فرهنگ غربی؛ و استخراج و توسعه مواد معدنی ویرانگر در منطقه بلک مسا آریزونا. اگرچه گزارش‌های آن‌ها با نوشته‌های روشنگر بنالی و مورخ دینه، جنیفر نز دنت‌دیل تنظیم شده است، بنالی به داستان‌های چهار زن بزرگ اجازه می‌دهد خودشان صحبت کنند.

دانشمندان، رسانه‌ها و سایر افراد خارجی، همگی نسخه‌های خود را از این داستان گفته‌اند، اما این اولین کتابی است که بر داستان‌های زنانی متمرکز است که آن را زندگی کرده‌اند - به قول خودشان به زبان ناواهو و همچنین ترجمه انگلیسی. نتیجه یک تاریخ زنده از یک چشم انداز فرهنگی مناقشه برانگیز و جهان بینی منحصر به فرد زنان است که مصمم به حفظ سنت ها و شیوه های زندگی خود هستند، که بسیار نزدیک به سرزمین مرتبط است. این کتاب بیش از مجموعه داستان، شعر و نثر است. این وقایع مقاومت است که از دل کسانی که آن را زندگی کرده اند بیان شده است.

Many know that the removal and relocation of Indigenous peoples from traditional lands is a part of the United States’ colonial past, but few know that—in an expansive corner of northeastern Arizona—the saga continues. The 1974 Settlement Act officially divided a reservation established almost a century earlier between the Diné (Navajo) and the Hopi, and legally granted the contested land to the Hopi. To date, the U.S. government has relocated between 12,000 and 14,000 Diné from Hopi Partitioned Lands, and the Diné—both there and elsewhere—continue to live with the legacy of this relocation.

Bitter Water presents the narratives of four Diné women who have resisted removal but who have watched as their communities and lifeways have changed dramatically. The book, based on 25 hours of filmed personal testimony, features the women’s candid discussions of their efforts to carry on a traditional way of life in a contemporary world that includes relocation and partitioned lands; encroaching Western values and culture; and devastating mineral extraction and development in the Black Mesa region of Arizona. Though their accounts are framed by insightful writings by both Benally and Diné historian Jennifer Nez Denetdale, Benally lets the stories of the four women elders speak for themselves.

Scholars, media, and other outsiders have all told their versions of this story, but this is the first book that centers on the stories of women who have lived it—in their own words in Navajo as well as the English translation. The result is a living history of a contested cultural landscape and the unique worldview of women determined to maintain their traditions and lifeways, which are so intimately connected to the land. This book is more than a collection of stories, poetry, and prose. It is a chronicle of resistance as spoken from the hearts of those who have lived it.