Bioscience at the Physical Science Frontier: Proceedings of a Foundation Symposium on the 150th Anniversary of Alfred Nobel’s Birth

از اوایل دوران یونان و روم، اتم‌ها - پس از پایان برهم‌کنش‌های مختلف خود - فرض می‌شدند که پیکربندی‌های پایدار جهان زنده یا بی‌جان را به خود می‌گیرند. این نظریه ساده و واحد، حتی با حفظ اعتبار خود در طی چندین قرن فراز و نشیب، به طور قابل توجهی تکامل یافته است، و در اصل اولین نمونه از ترکیب بین علوم فیزیکی و زیستی را تشکیل می دهد. در دوران مدرن، رابطه مشابهی بین ساختار درشت مولکول‌های مختلف و عملکرد سلول‌های زنده نیز به عنوان یکی از برجسته‌ترین یافته‌های دانشمندان فعال در همگرایی علوم فیزیکی و زیستی پدیدار شده است. این نتیجه اساسی در دو بخش اول کار حاضر گزارش شده است، یعنی بخش‌هایی در مورد «انکوژن‌ها و سرطان» و «ساختار DNA پایین‌تر به مرتبه بالاتر»، در بسیاری از موارد توسط نوبلیست‌های اخیر که خود سهم عمده ای در کار در تقاطع این زمینه ها داشته اند. بسیاری از زمینه های مهم دیگر از تحقیقات علمی پیشرو امروزه (به عنوان مثال، تحقیق در مورد مغز و بینایی)، و همچنین برخی از هیجان انگیزترین پیشرفت های فناوری (به عنوان مثال، کار بر روی سوخت ها و مواد تجدید پذیر، بیوتکنولوژی، و NMR و توموگرافی اشعه ایکس). ) و پیشرفت های روش شناختی (به عنوان مثال، مطالعات در زمینه های مکانیک آماری و شیمی درمانی سرطان) به همکاری های پیچیده اما هماهنگ فیزیکدانان، شیمیدانان، ریاضیدانان، مهندسان، زیست شناسان و پزشکان بستگی دارد.

Since early Greek and Roman times, atoms were assumed-after un­ dergoing their various interactions-to take on the stable configurations of either the living or the inanimate world. This simple and unitary theory has evolved markedly, even while maintaining its validity over several centuries of vicissitudes, and in essence constitutes the first ex­ ample of a synthesis between the physical and the life sciences. In modern times, a similar relationship between the structure of various macromolecules and the function of living cells has also emerged as one of the most striking findings of those scientists active at the con­ vergence of the physical and life sciences. This fundamental result is re­ ported in the first two sections of the present work, namely those on "Oncogenes and Cancer" and "Lower-to-Higher-Order DNA Struc­ ture," in many cases by those recent Nobelists who themselves have been major contributors to work at the intersection of these fields. Many other significant areas of forefront scientific inquiry today (for example, research on the brain and vision), as well as some of the most exciting technological developments (e.g., work on renewable fuels and materials, biotechnology, and NMR and X-ray tomography) and method­ ological advances (e.g., studies in the fields of statistical mechanics and cancer chemotherapy) depend on the complex but harmonious collabora­ tions of physicists, chemists, mathematicians, engineers, biologists, and physicians.