Beyond Settler Time: Temporal Sovereignty and Indigenous Self-Determination

منظور از اینکه مردمان بومی در حال حاضر وجود دارند چیست؟ مارک ریفکین در Beyond Settler Time به بررسی خطرات ناشی از تلاش برای گنجاندن مردم بومی در چارچوب های زمانی مهاجرنشین می پردازد. ریفکین استدلال می کند که ادعا می کند که مردم بومی باید به عنوان همتایان اروپایی-آمریکایی ها شناخته شوند، به طور ضمنی ایدئولوژی ها و نهادهای غیر بومی غالب را به عنوان مبنایی برای تعریف خود زمان در نظر می گیرند. با این حال، چگونه می توان مردم بومی را به عنوان پویا و در حال تغییر درک کرد و در عین حال تصور نکرد که آنها متعلق به زمانی هستند که ذاتاً با افراد غیربومی مشترک است؟ ریفکین با تکیه بر فیزیک، پدیدارشناسی، مطالعات عجیب و غریب، و نظریه پسااستعماری، مفهوم «زمان ساکنان» را توسعه می‌دهد تا به این موضوع بپردازد که چگونه مردم بومی هم به گذشته سپرده شده‌اند و هم در زمان حال وارد می‌شوند، به گونه‌ای که تاریخ‌ها، جغرافیاهای غیربومی را عادی می‌کند. ، و انتظارات او از طریق تجزیه و تحلیل انواع مختلف متون، از جمله اسناد دولتی، فیلم، داستان، و زندگی نامه، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه تجارب بومی زمان از چنین تحمیلی مهاجران فراتر رفته و آنها را به چالش می کشد. ریفکین با تأکید بر وجود زمان‌بندی‌های متعدد، نشان می‌دهد که چگونه زمان نقش مهمی در بیان حاکمیت و مبارزات مردم بومی برای تعیین سرنوشت دارد.

What does it mean to say that Native peoples exist in the present?  In Beyond Settler Time Mark Rifkin investigates the dangers of seeking to include Indigenous peoples within settler temporal frameworks. Claims that Native peoples should be recognized as coeval with Euro-Americans, Rifkin argues, implicitly treat dominant non-native ideologies and institutions as the basis for defining time itself. How, though, can Native peoples be understood as dynamic and changing while also not assuming that they belong to a present inherently shared with non-natives? Drawing on physics, phenomenology, queer studies, and postcolonial theory, Rifkin develops the concept of "settler time" to address how Native peoples are both consigned to the past and inserted into the present in ways that normalize non-native histories, geographies, and expectations. Through analysis of various kinds of texts, including government documents, film, fiction, and autobiography, he explores how Native experiences of time exceed and defy such settler impositions. In underscoring the existence of multiple temporalities, Rifkin illustrates how time plays a crucial role in Indigenous peoples’ expressions of sovereignty and struggles for self-determination.