دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش:
نویسندگان: M. A. Robb
سری: Historia Einzelschriften 213
ISBN (شابک) : 3515096434, 9783515096430
ناشر: Steiner
سال نشر: 2010
تعداد صفحات: 224
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 13 مگابایت
در صورت تبدیل فایل کتاب Beyond Populares and Optimates: Political Language in the Late Republic به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب فراتر از محبوب ها و بهینه ها: زبان سیاسی در جمهوری متاخر نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
تفاسیر مدرن جمهوری روم متاخر تحت تسلط مفاهیم دوگانه «محبوبین» و «بهینهها» است که معمولاً به دو مقوله سیاسی متضاد اشاره میکنند. با این حال، تعریف این گروه ها بسیار مورد بحث است: برخی از مورخان آنها را به عنوان جنبش ها یا سنت های ایدئولوژیک می بینند، و برخی دیگر به عنوان تفاوت در سبک و روش سیاسی. این کتاب می پرسد که آیا این بحث ممکن است در واقع به دنبال یک سراب باشد؟ از طریق تجزیه و تحلیل دقیق استفاده از این دو اصطلاح در سیسرو و هم عصران نزدیکش، استدلال می شود که آنها هیچ معنای سیاسی روشنی ندارند. آنچه در عوض ظاهر می شود، زبان سیاسی است که بر نگرانی های اساسی نخبگان در مورد اختلافات داخلی و حفظ اجماع اشرافی متمرکز شده است.
Modern interpretations of the late Roman Republic have been dominated by the twin concepts of 'populares' and 'optimates', commonly assumed to refer to two antithetical political categories. However, the definition of these groups is much debated: some historians see them as ideological movements or traditions, others as differences of political style and method. This book asks whether this debate may in fact be chasing a mirage. Through a detailed analysis of the usage of the two terms in Cicero and his close contemporaries, it is argued that they carried no clear political meaning. What emerges instead is a political language focused on the elite's fundamental concerns about internal divisions and the maintenance of aristocratic consensus.