Beyond English: World Literature and India

فراتر از انگلیسی: ادبیات جهانی و هندبطور اساسی بحث‌های مربوط به ادبیات جهان را تغییر می‌دهد که به مدل گردش و سرمایه جهانی بستگی دارد و عمیقاً با ایده جهان و جهان‌سازی درگیر می‌شود. در جنوب آسیا تیواری استدلال می‌کند که واژه‌های هندی برای جهان (ویشوا، جاگات، سانسار) درک ظریفی از ادبیات جهان ارائه می‌دهند که در تضاد با یک جهان تک‌زبانه کالایی و استاندارد شده است. او مطالعه تطبیقی ​​مفهوم «ادبیات جهانی» (vishva sahitya) را در آثار رابیندرانات تاگور توسعه می دهد، میل به دنیایی جدید در اشعار سایه گرایی هندی (chhayavaad) شاعران و جهان سازی در Chemmeen تاکااژی سیواسانکارا پیلای (1956) و خدای چیزهای کوچک آرونداتی روی (1997).

با تاکید محوریت «ادبیات» (sahitya) از طریق خوانش دقیق متون، تیواری ادبیات جهان را به سمت ادبیات تطبیقی ​​و ادبیات تطبیقی ​​را به سمت دنیایی سوق می دهد که پذیرای شعرهای یک جهان به زبان اصلی و در ترجمه.

Beyond English: World Literature and India radically alters the debates on world literature that hinge on the model of circulation and global capital by deeply engaging with the idea of the world and world-making in South Asia. Tiwari argues that Indic words for world (vishva, jagat, sansar) offer a nuanced understanding of world literature that is antithetical to a commodified and standardized monolingual globe. She develops a comparative study of the concept of “world literature” (vishva sahitya) in Rabindranath Tagore's works, the desire for a new world in the lyrics of the Hindi shadowism (chhayavaad) poets, and world-making in Thakazhi Sivasankara Pillai's Chemmeen (1956) and Arundhati Roy's The God of Small Things (1997).

By emphasizing the centrality of “literature” (sahitya) through a close reading of texts, Tiwari orients world literature toward comparative literature and comparative literature toward a worldliness that is receptive to the poetics of a world in its original language and in translation.