Between Ideology and Utopia: The Politics and Philosophy of August Cieszkowski

تاریخ روشنفکری قرن نوزدهم اروپا منجر به چنین تحقیقات متنوع و فراوانی شده است که از یافتن برخی مشکلات مهم که مدت‌هاست شناسایی شده‌اند و هنوز نسبتاً ناشناخته هستند، شگفت‌زده می‌شوند. چنین موردی برای جنبه‌های خاصی از گذار حیاتی از هگل به مارکس، برای گرایش‌های اقلیت در میان سوسیالیست‌های فرانسوی و برای پدیده مسیحایی، ملی و مذهبی، که در آن دوره، به‌ویژه در اروپای شرقی، بسیار مرکزی است، و به ندرت به طور مفصل مورد مطالعه قرار گرفته است. مسلماً، این خلأها با نبود هیچ اثر جامعی در مورد آگوست سیشکوفسکی که سهم کلی آن در تاریخ آن دوره ممکن است حاشیه‌ای باشد، اما نقش ویژه‌اش در هر یک از حوزه‌های ذکر شده به خودی خود قابل توجه و گویای برخی از مشکلات گسترده‌تر است، نمونه است. . سیشکوفسکی برای اولین بار به عنوان نویسنده Pro legomena zur Historiosophie در سال 1838 به رسمیت شناخته شد. این رساله کوتاه هرگز در میان هگلی های برلین که برای آنها در نظر گرفته شده بود محبوبیت پیدا نکرد، اما بر تعدادی از روشنفکران رادیکال خارج از حلقه آنها تأثیر گذاشت. اثر بعدی او، Gott und Palingenesie، دفاع از جاودانگی شخصی در برابر رویزیونیسم هگلی بود. با این حال، سال بعد، او به عنوان سنگری از مکتب هگل، Philosophische Gesellschaft را در برابر منتقدان خارجی و انحلال داخلی تأسیس کرد.

Nineteenth-century European intellectual history has given rise to such varied and abundant research that one is surprised to find certain important problems long identified and yet still relatively unexplored. Such is the case for certain aspects of the crucial transition from Hegel to Marx, for minority tendencies among French socialists and for the Messianic phenomenon, national and religious, so central to the period, particularly in Eastern Europe, and so rarely studied in detail. Certainly, these lacunae are exemplified by the absence of any com­ prehensive work on August Cieszkowski whose overall contribution to the history of the period may be marginal but whose specific role in each of the areas mentioned is both significant in itself and illustrative of certain wider problems. Cieszkowski first achieved recognition as the author of the Pro­ legomena zur Historiosophie in 1838. This short tract never became popular among the Berlin Hegelians for whom it was intended but it affected a number of radical intellectuals outside their circle. His next work, Gott und Palingenesie, was a defense of personal immortality against Hegelian revisionism. The following year, however, he founded as a bulwark of the Hegelian school the Philosophische Gesellschaft against external critics and internal dissolution.