Between Frontiers: Nation and Identity in a Southeast Asian Borderland

«ناسیونالیسم» یکی از عناصر اصلی نوشته‌های آکادمیک پس از جنگ، یک انتزاع بحث برانگیز و اغلب تحلیل‌نشده است. به طور کلی به عنوان چیزی «تصور شده»، «مد» و «شاعه‌شده» به‌عنوان ایده‌ای در ذهن، در مواد چاپی، روی نقشه‌ها، در نمادهایی مانند پرچم‌ها و سرودها و در حافظه جمعی تلقی می‌شود. Between Frontiers ملت را به عرصه اجتماعی باز می گرداند که از آن انتزاع شده است با نگاه کردن به اینکه چگونه این مفهوم وجود مردم را در مناطق مرزی، جایی که آنها بین ملت ها زندگی می کنند، شکل می دهد.

نوبورو ایشیکاوا بحث خود را در مورد مناطق مرزی در مواد پایه گذاری می کند. در طی دو سال تحقیق آرشیوی و کار میدانی مربوط به مرزی که مالزی را از قلمرو اندونزی در غرب بورنئو جدا می کند، گردآوری شده است. کتاب او به این موضوع می پردازد که دولت چگونه فضای ملی خود را حفظ می کند و مردم چگونه خود را به صورت استراتژیک بر اساس جامعه، ملت و گروه قومی خود که به عنوان قلمرو ملی تعیین شده است، قرار می دهند. به او اجازه می دهد تا رابطه دیالکتیکی بین دولت-ملت و جامعه مرزی را هم به عنوان تاریخ و هم به عنوان فرآیند ترسیم کند. محققان در سراسر علوم انسانی و اجتماعی از این پیوند استادانه تاریخ و قوم نگاری و دیدگاه های کلان و خرد یاد خواهند گرفت.

A staple of postwar academic writing, “nationalism” is a contentious and often unanalyzed abstraction. It is generally treated as something “imagined,” “fashioned,” and “disseminated,”as an idea located in the mind, in printed matter, on maps, in symbols such as flags and anthems, and in collective memory. Between Frontiers restores the nation to the social field from which it hasbeen abstracted by looking at how the concept shapes the existenceof people in border zones, where they live between nations.

Noboru Ishikawa grounds his discussion of border zones in materials gathered during two years of archival research and fieldwork relating to the boundary that separates Malaysian from Indonesian territory in western Borneo. His book considers how the state maintains its national space and how people strategically situate themselves by their community, nation, and ethnic group designated as national territory.Examining these issues in the context of concrete circumstances, where a village boundary coincides with a national border, allows him to delineate the dialectical relationship between nation-state and borderland society both as history and as process. Scholars across the humanities and social sciences will learn from this masterful linking of history and ethnography, and of macro and micro perspectives.