Bertrand Russell’s Philosophy of Language

راسل و فلسفه زبان عموماً پذیرفته شده است که برتراند راسل نقش حیاتی در به اصطلاح "انقلاب" ایفا کرد که در قرن بیستم در فلسفه انگلیسی-آمریکایی رخ داد، انقلابی که عملاً بسیاری از فیلسوفان را رهبری کرد. معادل دانستن فلسفه با برخی از انواع - یا انواع - تحلیل زبانی. سهم او در این انقلاب دو دسته بود: (من) همراه با جی. ای. مور شورش موفقیت آمیز علیه نئوهگلیسم ایده آلیست هایی مانند برادلی و مک تاگرت را رهبری کرد. (2) دوباره با مور، انگیزه زیادی برای روشی تا حدودی انقلابی در انجام فلسفه فراهم کرد. (1) و (2) البته ارتباط نزدیکی با هم دارند، زیرا می‌توان گفت که شیوه جدید فلسفی تا حد زیادی شورش علیه ایده‌آلیسم را تشکیل می‌دهد. به هر حال، واقعیت مهمی که در حال حاضر باید مورد توجه قرار گیرد این است که راسل تأثیر عمده ای در چرخش فلسفه انگلیسی-آمریکایی به سمتی داشت که متعاقباً در پیش گرفته است - به سمت چیزی که ممکن است به طور کلی، "زبانی" نامیده شود. متأسفانه، اگرچه اهمیت او به عنوان پیشرو فلسفه زبانی شناخته شده است، اما معنای دقیقی که در آن می توان خود راسل را «فیلسوف زبان» دانست، تا به امروز به اندازه کافی روشن نشده است. . شروع های مفیدی برای بررسی این سوال انجام شده است، اما در عین حال، تنها شروعی بوده است، و در حال حاضر چیزی شبیه به تصویر کافی از فلسفه کلی زبان راسل در دسترس نیست.

RUSSELL AND THE LINGUISTIC PHILOSOPHY It is generally acknowledged that Bertrand Russell played a vital role in the so-called "revolution" that has taken place in twentieth century Anglo-American philosophy, the revolution that has led many philo­ sophers virtually to equate philosophy with some variety - or varieties - of linguistic analysis. His contributions to this revolution were two­ fold: (I) together with G. E. Moore he led the successful revolt against the neo-Hegelianism of Idealists such as Bradley and McTaggert; (2) again with Moore he provided much of the impetus for a somewhat revolutionary way of doing philosophy. (I) and (2) are, of course, close­ ly related, since the new way of philosophizing could be said to consti­ tute, in large part, the revolt against Idealism. Be this as it may, how­ ever, the important fact for present consideration is that Russell was a major influence in turning Anglo-American philosophy in the direction it has subsequently taken - toward what may be termed, quite general­ ly, the "linguistic philosophy. " Unfortunately, though his importance as a precursor of the linguistic philosophy is well-known, the precise sense in which Russell himself can be considered a "philosopher of language" has not, to the present time, been sufficiently clarified. Useful beginnings have been made toward an investigation of this question, but they have been, withal, only begin­ nings, and nothing like an adequate picture of Russell's overall philoso­ phy of language is presently available.