Bernard Shaw and the Censors: Fights and Failures, Stage and Screen

"سبک دوکور روان است و شوخ طبعی او لذت بخش است. من اطلاعات بسیار زیادی را یاد گرفتم، همانطور که اکثر خوانندگان، و برناردشاو و سانسورها بدون شک آخرین کلمه در مورد این موضوع خواهد بود."

- میشل فاراند، سردبیر سابق SHAW: مجله مطالعات برنارد شاوو نویسنده برنارد شاو و فرانسوی(2001).

\"این کتاب جنبه جدیدی از شاو و روابط پیچیده او با مکانیسم های قدرتمند سانسور صحنه و صفحه نمایش در قرن بیستم را به ما نشان می دهد."

نگاهی تازه از شاو در مقابل سانسورهای صحنه و صفحه نمایش، این کتاب شاو را مبارز و شکست خورده توصیف می کند که در نبردهایش علیه سانسور - از نمایشنامه هایش. و آثار دیگران، از آثار او برای پرده و آثار دیگران - او گاهی برنده می‌شود اما معمولاً می‌بازد. ما معمولاً را فراموش می‌کنیم، زیرا در نهایت او پیروز شد و از آنجا که گزارش‌های زیرکانه‌اش از شکست‌ها بسیار سرزنده است. ما او را یک سلبریتی می‌دانیم، نه یک فرد خارجی؛ به‌عنوان یک کلاسیک، نه یکی از آوانگاردها، که ویکتوریایی‌ها و ادواردایی‌ها نسبت به آن بی‌تحمل بودند. "منزجر کننده"، "غیر اخلاقی" و "منحط" نامیده می شود. با این حال بیش از سه دهه و یک جنگ جهانی طول کشید تا سانسورچیان بریتانیایی اجازه اجرای عمومی حرفه خانم وارن را دادند. ما او را به عنوان برنده جایزه اسکار برای پیگمالیون به یاد می آوریم، نه به عنوان یک بازیگر نویسنده‌ای که سانسور دیالوگ‌هایش برای نمایش در ایالات متحده نیاز به حذف داشت. این کتاب با بررسی دقیق صحنه قدرتمند و سانسور سینما در بریتانیا و آمریکا، بر یکی از برجسته‌ترین مبارزان خود علیه آنها در قرن گذشته تمرکز می‌کند.

“Dukore’s style is fluid and his wit delightful. I learned a tremendous amount, as will most readers, and BernardShaw and the Censors will doubtless be the last word on the topic.”

- Michel Pharand, former editor of SHAW: The Journal of Bernard Shaw Studies and author of Bernard Shaw and the French (2001).

"This book shows us a new side of Shaw and his complicated relationships to the powerful mechanisms of stage and screen censorship in the long twentieth century.”

- - Lauren Arrington, Professor of English, Maynooth University, Ireland

A fresh view of Shaw versus stage and screen censors, this book describes Shaw as fighter and failure, whose battles against censorship – of his plays and those of others, of his works for the screen and those of others – he sometimes won but usually lost. We forget usually, because ultimately he prevailed and because his witty reports of defeats are so buoyant, they seem to describe triumphs. We think of him as a celebrity, not an outsider; as a classic, not one of the avant-garde, of which Victorians and Edwardians were intolerant; as ahead of his time, not of it, when he was called “disgusting,” “immoral", and "degenerate.” Yet it took over three decades and a world war before British censors permitted a public performance of Mrs Warren’s Profession. We remember him as an Academy Award winner for Pygmalion, not as an author whose dialogue censors required deletions for showings in the United States. Scrutinizing the powerful stage and cinema censorship in Britain and America, this book focuses on one of its most notable campaigners against them in the last century.