Being a Jesuit in Renaissance Italy: Biographical Writing in the Early Global Age

تاریخ جدید جامعه عیسی را در قرن اول آن از دیدگاه کسانی که بهتر می دانستند روشن می کند: خود یسوعیان اولیه.

جامعه عیسی مسیح. در سال 1540 تأسیس شد. در قرن پس از آن، هزاران نفر به دنبال یسوعی شدن و تعقیب شغل در خدمات مذهبی، تدریس، و مأموریت بودند. کامیلا راسل با تکیه بر اسناد بیوگرافی منتشر نشده ای که در آرشیو یسوعیان رومی نگهداری می شود، زندگی افرادی را که به انجمن پیوسته اند روشن می کند و با هم حضوری مذهبی و فرهنگی ایجاد می کند که در سراسر جهان تأثیرگذار باقی می ماند.

ردیابی زندگی یسوعیان از راسل در استان‌های ایتالیا به مأموریت‌های دوردست، نور جدیدی بر تأثیر و عملکرد درونی انجمن می‌افکند. این مستند یک شبکه متنی را در بین اعضای فردی نشان می‌دهد که از تمرین‌های معنوی ایگناتیوس لویولا الهام گرفته شده است. یسوعیان اولیه تجربیات روزمره و معنوی را در سوابق خود جمع‌آوری می‌کردند، که بازتاب جامعه‌ای است که در آن دنیوی و الهی همپوشانی داشتند. با تکرار نوشته‌های بنیادین انجمن، اعضا بر این باور بودند که نقاط قوت و تمایلات شخصی هر یسوعی کمک منحصر به فردی به کل ارائه می‌کند - نگرشی که به توضیح جذابیت گسترده انجمن از اولین روزهای تأسیس آن کمک می‌کند.

تمرکز بر سخنان خود یسوعی‌ها ، یسوعی بودن در ایتالیای رنسانس لنز جدیدی را در مورد تاریخ معنویت، هویت و تبادل جهانی در رنسانس ارائه می دهد. آنچه ظاهر می‌شود نوعی کد ژنتیکی است - رشته‌ای که آثار کلیدی یسوعی را به نسل‌های اول یسوعیان و جامعه عیسی که امروزه وجود دارد، متصل می‌کند.