Basic Income: A Radical Proposal for a Free Society and a Sane Economy

ممکن است احمقانه به نظر برسد که به افراد درآمدی پرداخت کنید، خواه کار می کنند یا به دنبال کار هستند. اما ایده ارائه یک درآمد پایه بدون قید و شرط برای هر فرد، اعم از ثروتمند یا فقیر، فعال یا غیرفعال، توسط متفکران بزرگی مانند توماس پین، جان استوارت میل و جان کنت گالبریت حمایت شده است. برای مدت طولانی، به سختی مورد توجه قرار گرفت و هرگز جدی گرفته نشد. امروزه، با دولت رفاه سنتی که تحت فشار است، به یکی از بحث‌انگیزترین پیشنهادات سیاست اجتماعی در جهان تبدیل شده است. فیلیپ ون پاریژ و یانیک واندربورگ جامع‌ترین دفاع را از این ایده رادیکال تاکنون ارائه کرده‌اند و از آن به‌عنوان واقع‌بینانه‌ترین امید ما برای پرداختن به ناامنی اقتصادی و طرد اجتماعی در قرن بیست و یکم حمایت می‌کنند.

نویسندگان به‌طور یکپارچه ترکیب می‌کنند. فلسفه، سیاست و اقتصاد همانطور که ایده درآمد پایه را با ایده های رقیب گذشته و حال برای محافظت در برابر فقر و بیکاری مقایسه می کنند. آنها تاریخچه آن را ردیابی می کنند، به مخالفت های اقتصادی و اخلاقی علیه درآمد بی قید و شرط – از جمله تمایل ادعایی آن به کاهش انگیزه ها و تشویق رایگان سواری – می پردازند و بیان می کنند که چگونه چنین ایده به ظاهر غیرقابل قبولی ممکن است از نظر مالی قابل دوام باشد و از نظر سیاسی قابل دستیابی باشد. در نهایت، آنها ارتباط این پیشنهاد را در یک اقتصاد به طور فزاینده جهانی در نظر می گیرند.

در عصر نابرابری فزاینده و سیاست تقسیم شده، زمانی که پاسخ های قدیمی به مشکلات اجتماعی پایدار دیگر اعتماد به نفس ایجاد نمی کند، درآمد پایه< /i> دلایل تازه‌ای برای امیدواری به دستیابی به یک جامعه آزاد و اقتصاد سالم ارائه می‌کند.

It may sound crazy to pay people an income whether or not they are working or looking for work. But the idea of providing an unconditional basic income to every individual, rich or poor, active or inactive, has been advocated by such major thinkers as Thomas Paine, John Stuart Mill, and John Kenneth Galbraith. For a long time, it was hardly noticed and never taken seriously. Today, with the traditional welfare state creaking under pressure, it has become one of the most widely debated social policy proposals in the world. Philippe Van Parijs and Yannick Vanderborght present the most comprehensive defense of this radical idea so far, advocating it as our most realistic hope for addressing economic insecurity and social exclusion in the twenty-first century.

The authors seamlessly combine philosophy, politics, and economics as they compare the idea of a basic income with rival ideas past and present for guarding against poverty and unemployment. They trace its history, tackle the economic and ethical objections against an unconditional income―including its alleged tendency to sap incentives and foster free riding―and lay out how such an apparently implausible idea might be viable financially and achievable politically. Finally, they consider the relevance of the proposal in an increasingly globalized economy.

In an age of growing inequality and divided politics, when old answers to enduring social problems no longer inspire confidence, Basic Income presents fresh reasons to hope that we might yet achieve a free society and a sane economy.