Barbarism and its discontents

بربریت و تمدن یکی از قدیمی ترین و سفت و سخت ترین مخالفت های تاریخ غرب را تشکیل می دهند. بر اساس این دوگانگی، بربریت به عنوان معیار منفی عمل می کند که از طریق آن «تمدن» با برچسب زدن «بربر» به دیگران، تعریف و برتری خود را تقویت می کند. در لفاظی های سیاسی و فرهنگی غرب رایج است - لفاظی که جهان را به نیروهای خیر و شر تقسیم می کند. این مطالعه در این روند اخیر مداخله می‌کند و کاربردهای معاصر و تاریخی بربریت را مورد بازجویی قرار می‌دهد و استدلال می‌کند که بربریت همچنین دارای پتانسیل مخرب و شورشی است. بولتسی بربریت را به عنوان یک مفهوم مولد بازنویسی می‌کند و درمی‌یابد که این یک موضوع مشترک در آثار ادبی، هنری و تئوری است. این کتاب با کنار گذاشتن بربریت از زمینه‌های متعارف آن، لبه بربریت را پس می‌گیرد و آن را به عنوان یک ابزار نظری مفید پیشنهاد می‌کند.

Barbarism and civilization form one of the oldest and most rigid oppositions in Western history. According to this dichotomy, barbarism functions as the negative standard through which "civilization" fosters its self-definition and superiority by labeling others "barbarians." Since the 1990s, and especially since 9/11, these terms have become increasingly popular in Western political and cultural rhetoric—a rhetoric that divides the world into forces of good and evil. This study intervenes in this recent trend and interrogates contemporary and historical uses of barbarism, arguing that barbarism also has a disruptive, insurgent potential. Boletsi recasts barbarism as a productive concept, finding that it is a common thread in works of literature, art, and theory. By dislodging barbarism from its conventional contexts, this book reclaims barbarism's edge and proposes it as a useful theoretical tool.