Avicenna's Al-Shifā': Oriental Philosophy (Routledge Studies in Islamic Philosophy)

این کتاب به فلسفه ابن سینا - ابن سینا که در غرب لاتین او را می‌شناسند - یک مسلمان ایرانی که در قرن یازدهم می‌زیسته و یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های تاریخ فلسفه به شمار می‌رود، می‌پردازد.

اگرچه درباره ابن سینا، و به ویژه در مورد آثار مهم فلسفی او، الشفاء، این کتاب بسیار نوشته شده است. ابن سینا خردگرا را در پرتوی کاملاً جدید نشان می‌دهد و به او نشان می‌دهد که نظریه‌ای ارائه کرده است که در آن ادعاهای ما در مورد دانش درباره جهان در واقع دقیقاً همین ادعا هستند، و بنابراین باید با ایمان ما به خدا تأیید شوند. پروژه او استدلال هایی را در روانشناسی و همچنین زبان و منطق به کار می گیرد. به یک معنا، سقفی را که او بر دسترس عقل قرار می دهد را می توان با عقل گرایان متأخر در سنت غربی، از دکارت تا کانت مقایسه کرد – اگرچه، برخلاف دکارت، او لازم نمی بیند که نظریه معرفت خود را از طریق اثباتی بازسازی کند. وجود خدا در واقع، نظریه ابن سینا مفهوم خدا را به‌عنوان الزاماً توسط نظریه‌ی معرفت ما پیش‌فرض می‌گیرد، و خدا را به‌عنوان موجود ضروری که توسط جهانی موجود پیش‌فرض می‌شود، جایی که هیچ چیز از خود آن چیزی نیست که ذاتاً هست، و بنابراین باید چنین باشد. این به دلیل خارجی است. تحلیل دقیق و اصیل آثار ابن سینا در اینجا به عنوان چیزی که او آن را فلسفه خود یا « شرقی» می‌دانست، ارائه می‌شود.

این کتاب با ارائه تفسیری بدیع از اندیشه ابن سینا، برای محققانی که در زمینه فلسفه اسلامی کلاسیک، کلام و تاریخ منطق کار می کنند، جذاب خواهد بود.

This book deals with the philosophy of Ibn Sina - Avicenna as he was known in the Latin West- a Persian Muslim who lived in the eleventh century, considered one of the most important figures in the history of philosophy.

Although much has been written about Avicenna, and especially about his major philosophical work, Al-Shifa, this book presents the rationalist Avicenna in an entirely new light, showing him to have presented a theory where our claims of knowledge about the world are in effect just that, claims, and must therefore be underwritten by our faith in God. His project enlists arguments in psychology as well as in language and logic. In a sense, the ceiling he puts on the reach of reason can be compared with later rationalists in the Western tradition, from Descartes to Kant –though, unlike Descartes, he does not deem it necessary to reconstruct his theory of knowledge via a proof of the existence of God. Indeed, Avicenna’s theory presents the concept of God as being necessarily presupposed by our theory of knowledge, and God as the Necessary Being who is presupposed by an existing world where nothing of itself is what it is by an intrinsic nature, and must therefore be as it is due to an external cause. The detailed and original analysis of Avicenna’s work here is presented as what he considered to be his own, or ‘oriental’ philosophy.

Presenting an innovative interpretation of Avicenna’s thought, this book will appeal to scholars working on classical Islamic philosophy, kalām and the History of Logic.