Außenpolitik als Kultur: Diskurse und Praktiken der Europäischen Sicherheits- und Verteidigungspolitik

گابی شلاگ از بازسازی تفسیری مذاکرات بین دولتی در مورد جامعه دفاعی اروپا (EDC) بین سال‌های 1950-1954 و سیاست امنیتی و دفاعی اروپا (ESDP) بین سال‌های 1998-2001 استفاده می‌کند تا نشان دهد چگونه اروپا و اتحادیه اروپا به عنوان جهانی تشکیل شده‌اند. بازیگران امنیتی نویسنده به این نتیجه می رسد که هدف EDC در اوایل دهه 1950 بر اساس یک جامعه فراآتلانتیکی از گفتمان و عمل است، در حالی که گفتمان ها و شیوه های طراحی ESDP از سال 1998 از این درک دور شده است. نویسنده بر اساس رویکردهای گفتمانی و عملی-نظری در روابط بین‌الملل، سیاست خارجی را عملی فرهنگی می‌داند که دائماً بازیگران جمعی را از طریق بسیج دستورات نمادین و اجرای عملی آنها بازآفرینی می‌کند. بنابراین، رویکرد فرهنگی-علمی به ویژه برای تحلیل تغییر مستمر در شکل سیاست خارجی اروپا مفید است.

Gabi Schlag zeigt anhand einer interpretativen Rekonstruktion der intergouvernementalen Verhandlungen zur Europäischen Verteidigungsgemeinschaft (EVG) zwischen 1950–1954 und der Europäischen Sicherheits- und Verteidigungspolitik (ESVP) zwischen 1998-2001, wie Europa und die EU als globaler Sicherheitsakteur konstituiert werden. Die Autorin kommt zu dem Ergebnis, dass sich die Sinnstiftung der EVG Anfang der 1950er Jahre auf einer transatlantischen Diskurs- und Praxisgemeinschaft gründet während sich die Diskurse und Praktiken zur Ausgestaltung der ESVP seit 1998 von diesem Verständnis lösen. In Anlehnung an diskurs- und praxistheoretische Ansätze in den Internationalen Beziehungen versteht die Autorin Außenpolitik als eine kulturelle Praxis, die kollektive Akteure durch die Mobilisierung symbolischer Ordnungen und deren praktischen Vollzug stets aufs Neue erfindet. Gerade ein kulturwissenschaftlicher Ansatz ist somit hilfreich, um den kontinuierlichen Gestaltwandel europäischer Außenpolitik zu analysieren.