Attention and Cognitive Development

"تجربه من چیزی است که موافق آن هستم". اگرچه مسلماً اولین کسی نیست که اهمیت توجه را در تجربه انسان تشخیص می دهد - شاعران و فیلسوفان در طول تاریخ این مفهوم را به گونه ای یا دیگری لمس کرده اند، اما جیمز به دلیل توجه به نقش محوری در مطالعه سیستماتیک ذهن سزاوار اعتبار است. با پیشرفت روانشناسی از آن زمان، به جز در دوران انحراف رفتارگرایی، مفهوم توجه بخشی جدایی ناپذیر از بسیاری از نظریه های برجسته در رابطه با یادگیری، تفکر و سایر جنبه های عملکرد شناختی بوده است. در واقع، توجه یک عامل تعیین کننده مهم تجربه از بدو تولد در سراسر رشد است. از زمان نوشته‌های چارلز داروین (1897) و ویلهلم پریر (1888) و همچنین جیمز، که همگی بینش‌های تحریک‌آمیزی در مورد تجارت کودک در حال رشد با محیط ارائه کردند، این یک فرض ضمنی است که زیربنای دیدگاه ما درباره شناخت است. اگرچه تحقیقات سیستماتیک در مورد توجه در کودکان در اوایل قرن حاضر به کندی انجام شد، علاقه به مطالعه رشدی توجه در سال‌های اخیر بسیار گسترش یافته است.

"My experience is what I agree to attend to," wrote William James (1890) nearly a century ago in his Principles of Psychology. Although certainly not the first to recognize the importance of attention in man's experience--poets and philosophers throughout history have touched upon the concept in one way or another-James deserves credit for having accorded attention a central role in the systematic study of the mind. With the advancement of psychology since that time, except during the behaviorist digression, the concept of attention has been an integral part of many prominent theories dealing with learning, thinking, and other aspects of cognitive functioning. Indeed, attention is an important determinant of experience from birth throughout development. This has been an implicit assumption underlying our view of cognition since the writings of Charles Darwin (1897) and Wilhelm Preyer (1888) as well as James, all of whom offered provocative insights about the developing child's commerce with the environment. Al­ though systematic research on attention in children was slow to pick up during the early part of this century, interest in the developmental study of attention has expanded enormously in recent years.