Aristoxenus of Tarentum: Discussion

گزارش شده است که آریستوکسنوس تارنتومی از زمانی که تئوفراستوس به جای او برای جانشینی ارسطو به عنوان رئیس مکتب مشاء انتخاب شد، به شدت ناامید شد. او خروجی واقعا خارق‌العاده‌ای از حدود 453 جلد داشت که بیشتر آن‌ها فقط در قطعات باقی مانده‌اند. او مشهورترین نظریه پرداز موسیقی در دوران باستان بود و به سادگی از او به عنوان "موسیقیدان" یاد می شد. علاوه بر این، او بنیانگذار زندگی نامه یونانی بود و تاریخ زندگی فیثاغورث، آرکیتاس، سقراط و افلاطون را در میان دیگران نوشت.

این جلد شامل یازده انتخاب است که تقریباً به طور مساوی بین آثار او در تئوری موسیقی و زندگی نامه تقسیم شده است. فصلی در مورد روش کلی زندگی‌نامه او و همچنین فصل‌هایی درباره رفتارهای خاص او با فیثاغورث، سقراط و افلاطون وجود دارد. فصل‌هایی وجود دارد که میزان تاریخ‌نگار موسیقی، روایت او از موسیقی درمانی، دیدگاه‌های او در مورد «شخصیت» موسیقی، استفاده از سازها و تجربه‌گرایی در تئوری هارمونیک و ارتباط او با «نئوکلاسیک» را ارزیابی می‌کند. \" آهنگسازان یونانی قرن چهارم.

این جلد شامل: \"آیا آریستوکسنوس تاریخ موسیقی نوشت؟\" اندرو بارکر; \"ابزار و تجربه گرایی در Elementa سازدهنی آریستوکسنوس،" دیوید کریس; \"Aristoxenus and MusicalEthos,\" Eleonora Rocconi; \"Aristoxenus و موسیقی درمانی: Fr. 26 Wehrli In the Tradition on Music and Catharsis\" Antonella Provenza; «آریستوکسنوس و «نئوکلاسیک‌ها»، تیموتی پاور؛ «آپولونیوس درباره تئوفراستوس درباره آریستوکسنوس»، ویلیام دبلیو فورتن‌باگ؛ «روش زندگی‌نامه آریستوکسنوس»، استفان شورن؛ «آریستوکسنوس و فیثاغورثی‌ها» لئونید ژمود؛ «آریستوکسنوس زندگی سقراط»، کارل آ. هافمن؛ «آریستوکسنوس زندگی افلاطون»، جان دیلون؛ و «آریستوکسنوس و آکادمی اولیه، اندرو بارکر. که نزدیک به سه دهه را در بر می گیرد، مجموعه مطالعات دانشگاه راتگرز تراکنش در رشته علوم انسانی کلاسیک همچنان در زمینه مطالعات کلاسیک پیشگام است.