Archaeologies of Vision: Foucault and Nietzsche on Seeing and Saying

در حالی که بسیاری اذعان می کنند که فردریش نیچه و میشل فوکو مفاهیم ما از زمان و تاریخ را بازتعریف کرده اند، تعداد کمی از آنها نقش مهمی را که "رابطه بی نهایت" بین دیدن و گفتن (به قول فوکو) در کار آنها ایفا می کند، تشخیص می دهند. گری شاپیرو، برای اولین بار، گستره کامل توجه نیچه و فوکو به امر بصری را آشکار می کند.

شاپیرو طیف وسیعی از نوشته های فوکو در مورد هنر بصری، از جمله نظریه مقاومت بصری، مفهوم فانتاسم یا شبیه سازی، و بازجویی او از رابطه نقاشی، زبان و قدرت در هنرمندان از بوش تا وارهول. شاپیرو همچنین از طریق کاوش در نوشته های کمتر شناخته شده نشان می دهد که بصری موضوع اصلی اندیشه نیچه است. او علاوه بر توضیح اهمیت تحلیل نیچه از رافائل، دورر و کلود لورن، درک فیلسوف از بعد بصری تئاتر یونانی و اپرای واگنری را بررسی می کند و خوانشی جدید قدرتمند از چنین گفت زرتشت ارائه می دهد. .

Archaeologies of Vision یک اثر برجسته برای همه محققان فرهنگ بصری و همچنین برای کسانی که با فلسفه قاره ای سروکار دارند خواهد بود.