Arbeit in der Moderne: Ein dialogue imaginaire zwischen Karl Marx und Hannah Arendt

جوامع مدرن جوامعی هستند که کار می کنند. کار انسانی در اینجا شکلی انتزاعی به خود می گیرد که کارل مارکس آن را نیروی کار می نامد. عامل تعیین کننده دیگر خود فعالیت نیست، بلکه مسئله میزان خرج کار انسان است. این شرایطی است که باعث شده کار به کالایی مانند کالاهای دیگر در جامعه مدرن تبدیل شود. از نظر هانا آرنت، مارکس جامعه مدرن را با این توصیف از کار به عنوان نیروی کار تعریف کرد. انتقاد شما از مارکس در درجه اول به دنبال تلاش او برای کاهش فراوانی فعالیت های انسانی به کار است. در مقابل، آرنت کار را از تولید و عمل به‌عنوان فعالیت‌های اساسی انسان متمایز می‌کند. اینها اصول متفاوتی را دنبال می کنند و به نتایج متفاوتی می انجامند. این کتاب بر اساس تفاوت درک مربوط به کار، با گفت و گوی تخیلی بین کارل مارکس و هانا آرنت آغاز می شود و در مورد توانایی افراد برای عمل در جامعه ای با محوریت کار می پرسد.

Moderne Gesellschaften sind Arbeitsgesellschaften. Menschliche Arbeit nimmt hier eine abstrakte Form an, die Karl Marx als Arbeitskraft bezeichnet. Entscheidend ist nicht mehr die Tätigkeit an sich, sondern die Frage, in welchem Umfang menschliche Arbeitskraft verausgabt worden ist. Dies ist die Voraussetzung dafür, dass Arbeit in der modernen Gesellschaft zu einer Ware wie jede andere werden konnte. Für Hannah Arendt hat Marx mit dieser Charakterisierung von Arbeit als Arbeitskraft die moderne Gesellschaft auf den Begriff gebracht. Ihre Kritik an Marx richtet sich vor allem auf seinen Versuch, die Fülle menschlicher Tätigkeiten auf Arbeit zu reduzieren. Im Gegensatz dazu unterscheidet Arendt das Arbeiten vom Herstellen und Handeln als verschiedene menschliche Grundtätigkeiten. Diese folgen unterschiedlichen Prinzipien und führen zu verschiedenen Resultaten. Ausgehend vom Unterschied im jeweiligen Verständnis von Arbeit setzt dieses Buch zu einem dialogue imaginaire zwischen Karl Marx und Hannah Arendt an und fragt nach der Handlungsfähigkeit von Menschen in einer auf Arbeit zentrierten Gesellschaft.