Animation, Plasticity, and Music in Italy, 1770-1830

این مطالعه راهگشا در مورد آثار صحنه در اجراهای موسیقی ایتالیایی، دوره مهمی از تاریخ موسیقی را مورد بازنگری قرار می دهد. الن لاکهارت از طریق بررسی بین رشته‌ای مجسمه متحرک با موسیقی، به طرز ماهرانه‌ای نشان می‌دهد که چگونه ایده‌های روشنگری بر تئاتر و موسیقی ایتالیایی تأثیر گذاشته است و بالعکس. همانطور که لاکهارت نشان می دهد، مجسمه متحرک در طول سال های 1770-1830 به یک چهره اساسی در نظریه زیبایی شناسی و عملکرد موسیقی تبدیل شد. با در نظر گرفتن رپرتواری از باله ها، ملودرام ها و اپراهای ایتالیایی مربوط به این دوره، انیمیشن، پلاستیک و موسیقی در ایتالیا ایده های اصلی خود را بین علم، فلسفه، تئوری های زبان، اجرای دوره گرد دنبال می کند. سنت ها، معرفت شناسی حس، و نقد موسیقی.

This path-breaking study of stage works in Italian musical performances reconsiders a crucial period of music history. Through an interdisciplinary examination of the statue animated by music, Ellen Lockhart deftly shows how Enlightenment ideas influenced Italian theater and music, and vice versa. As Lockhart reveals, the animated statue became a fundamental figure within aesthetic theory and musical practice during the years spanning 1770–1830. Taking as its point of departure a repertoire of Italian ballets, melodramas, and operas from this period, Animation, Plasticity, and Music in Italy traces its core ideas between science, philosophy, theories of language, itinerant performance traditions, the epistemology of sensing, and music criticism.