An Empire on the Edge: How Britain Came to Fight America

این گزارش جدید از منظری کاملاً تازه نوشته شده است، این گزارش جدید از مهمانی چای بوستون و منشأ انقلاب آمریکا نشان می دهد که چگونه ترکیب مرگباری از سیاست، شخصیت و اقتصاد منجر به جنگی شد که افراد کمی از آن استقبال کردند اما هیچ کس نتوانست از آن جلوگیری کند.

در این روایت قدرتمند اما منصفانه، نویسنده بریتانیایی، نیک بونکر، داستان سه سال اخیر تلخی متقابل را که قبل از شروع جنگ آمریکا برای استقلال در سال 1775 آغاز شد، بیان می‌کند. /i> این یک تراژدی از اشتباهات بود، که در آن هر دو طرف مسئولیت یک درگیری را بر عهده داشتند که جان حداقل بیست هزار بریتانیایی و تعداد بیشتری از آمریکایی ها را به همراه داشت. بریتانیایی ها و مستعمره نشینان نتوانستند ببینند با چه سرعتی به سمت خشونت می روند تا زمانی که این روند از نقطه بی بازگشت فراتر رفته است.

در قلب کتاب جشن چای بوستون نهفته است، رویدادی که به وجود آمد. از ایرادات اساسی در نحوه اداره امور بریتانیایی ها. در اوایل دهه 1770، بریتانیای کبیر به کشوری معتاد به سفته‌بازی‌های مالی تبدیل شده بود، که توسط نخبگان سیاسی درگیر رقابت داخلی و به طور فزاینده‌ای متحیر از دنیای در حال تغییر بود. هنگامی که شرکت هند شرقی نزدیک به فروپاشی شد، یک طرح نجات را تنظیم کرد که اثر جانبی فاجعه‌بار آن نابودی چای بود.

با وکلا در لندن که به تماس گرفتند. خیانت حزب چای، و با فریاد شاهین‌ها در پارلمان برای انتقام، بریتانیایی‌ها انتقام‌جویی‌های تنبیهی را بدون پیش‌بینی مقاومتی که برانگیختند، انتخاب کردند. به نوبه خود، آمریکایی ها عزم بریتانیا برای تسلیم نشدن را دست کم گرفتند. در اواخر تابستان 1774، زمانی که شورشیان در نیوانگلند شروع به مسلح کردن خود کردند، نزول به سمت جنگ غیرقابل برگشت شده بود.
           

با استفاده از مطالعه دقیق منابع اولیه از بریتانیا و ایالات متحده، یک امپراتوری در لبه روشنایی جدیدی بر ریشه‌های تی پارتی و نقش شخصیت های آشنای مانند بنجامین فرانکلین، جان هنکاک و توماس هاچینسون. این کتاب نشان می‌دهد که چگونه وزیر ارشد پادشاه، لرد نورث، خود را در جاده‌ای به سمت خونریزی رانده دید. در کنار او، لرد دارتموث، منشی استعمار، یک مسیحی انجیلی که به خیرخواهی خود شهرت داشت، بود. در داستانی پر از کنایه های دردناک، شاید غم انگیزترین آن این بود: که دارتموث، مردی که صلح را دوست داشت، باید اعزامی را می نوشت که ارتش بریتانیا را به جنگ فرستاد.