An Analysis of David Graeber's Debt: The First 5,000 Years

بدهی یکی از موضوعات مهم امروزی است، و درک روشی که نه تنها باعث رشد اقتصادی می شود، بلکه می تواند به عنوان وسیله ای برای تولید سود و اعمال کنترل نیز مورد استفاده قرار گیرد، برای درک روشی که در آن جامعه واقعا کار می کند

سهم دیوید گریبر در این بحث این است که آموزش انسان شناسان خود را برای درک پدیده ای که اغلب صرفاً از دیدگاه اقتصادی در نظر گرفته می شود، به کار می گیرد. از این حیث می توان کتاب را نمونه ای بارز از مهارت تفکر انتقادی حل مسئله دانست. هدف اصلی گرابر تضعیف روایت غالب است، که بدهی را نتیجه طبیعی – و به طور کلی سالم – از توسعه یک سیستم اقتصادی مدرن می داند. او شواهدی را ارائه می‌کند که از احتمالات جایگزین پشتیبانی می‌کنند، و پیشنهاد می‌کنند که پدیده بدهی نه در نتیجه معرفی پول، بلکه دقیقاً در همان زمان پدیدار شد.

این به نوبه خود به گریبر اجازه می دهد تا علیه این تصور رایج که اقتصاد و دولت اساساً موجودیت های جداگانه ای هستند استدلال کند. در عوض، او می‌گوید: «این دو با هم متولد شده‌اند و همیشه در هم تنیده بوده‌اند» – که بدهی وسیله‌ای برای اعمال قدرت نخبگان و دولت است. برای گرابر، این ارزیابی از شواهد به یک راه حل بالقوه قوی اشاره می کند: باید آمادگی بیشتری برای رد بدهی وجود داشته باشد و مشارکت عمومی بیشتری در بحث بر سر بدهی و پیامدهای اخلاقی آن وجود داشته باشد.

Debt is one of the great subjects of our day, and understanding the way that it not only fuels economic growth, but can also be used as a means of generating profit and exerting control, is central to grasping the way in which our society really works.

David Graeber's contribution to this debate is to apply his anthropologists' training to the understanding of a phenomenon often considered purely from an economic point of view. In this respect, the book can be considered a fine example of the critical thinking skill of problem-solving. Graeber's main aim is to undermine the dominant narrative, which sees debt as the natural – and broadly healthy – outcome of the development of a modern economic system. He marshals evidence that supports alternative possibilities, and suggests that the phenomenon of debt emerged not as a result of the introduction of money, but at precisely the same time.

This in turn allows Graeber to argue against the prevailing notion that economy and state are fundamentally separate entities. Rather, he says, "the two were born together and have always been intertwined" – with debt being a means of enforcing elite and state power. For Graeber, this evaluation of the evidence points to a strong potential solution: there should be more readiness to write off debt, and more public involvement in the debate over debt and its moral implications.