Amphetamin in der Klinischen Medizin: Eigenschaften und Praktische Verwendung

ادبیات مربوط به اثرات دارویی و استفاده‌های بالینی آمفتامین‌ها در دو دهه گذشته به قدری زیاد شده است (و هنوز در حال رشد است) که برای پزشکی که در کار خود مشغول به کار است، دشوار است که بداند چه چیزی واقعاً برای در جریان ماندن از پیشرفت‌ها مهم است. . این کتاب کوچک ادعا نمی کند که ادبیات تا به امروز را بدون خارش نشان می دهد. این فقط به عنوان یک راهنما برای پزشک عمومی در مورد اینکه چه زمانی و چه زمانی این داروی واقعا ارزشمند اما اغلب مورد استفاده نادرست باید تجویز شود و در چه دوزی باید تجویز شود. این تا حد زیادی بر اساس تجربه شخصی است که با اطلاعات مرتبط از انتشارات اخیر تکمیل شده است. نویسندگان دسامبر 1954 فهرست مطالب صفحه فصل اول مقدمه تاریخی 1 فصل دوم فارماکولوژی 7 فصل سوم چاقی 14 فصل چهارم خستگی و افسردگی 30 فصل پنجم نارکولپسی. 35 فصل ششم الکلیسم و ​​اعتیاد به مواد مخدر 38 فصل هفتم مسمومیت با اسید باربیتوریک 44 فصل هشتم شرایط روانی 49 فصل نهم شب ادراری و سایر اختلالات رفتاری دوران کودکی. 55 فهرست نویسندگان و موضوعات 61 فصل اول مقدمه تاریخی نوشته W. R. BETT تاریخچه آمفتامین ها در سال 1887 آغاز می شود، زمانی که L. EDELEANO برای اولین بار آمینو-β-فنیل لیزوپروپیلامین 1 (آمفتامین) فرار را از فنیل لی متیلاک تهیه کرد. در سال 1910، جورج بارگر و اچ‌اچ (اکنون سر هنری) 2 دیل، که روی آمین‌های معطر در آزمایشگاه‌های تحقیقات فیزیولوژیکی در Wellcome کار می‌کردند، مجموعه‌ای از مواد مرتبط را توصیف کردند که آنها را "سمپاتومیمتیک" نامیدند. برای 17 سال آینده، علاقه محققان بر روی ephe در داخل متمرکز شد.

Die Literatur über die pharmakologischen Wirkungen und klinische Anwendung der Amphetamine ist in den letzten zwei Jahrzehnten so reichhaltig geworden (und wächst immer weiter an), daß es für den von seiner Praxis in Anspruch genommenen Arzt schwierig geworden ist, über die wirklich wichtigen Entwicklungen auf dem laufenden zu bleiben. Dieses kleine Buch erhebt nicht den Anspruch, die Literatur bis zum heutigen Tage Juckenlos darzustellen. Es soll lediglich dem praktischen Arzt als Leitfaden dienen, wann und wann nicht und in welcher Dosierung er dieses wirklich wertvolle, aber häufig falsch verwendete Arzneimittel verordnen soll. Es beruht weitgehend auf persönlichen Erfahrungen, die durch entsprechende Mitteilungen aus neueren Publikationen ergänzt wurden. Die Autoren Dezember 1954 Inhaltsverzeichnis Seite Kapitel I Historische Einleitung 1 Kapitel II Pharmakologie 7 Kapitel III Fettleibigkeit 14 Kapitel IV Ermüdungszustände und Depressionen 30 Kapitel V Narkolepsie . 35 Kapitel VI Alkoholismus und Arzneimittelsucht 38 Kapitel VII Barbitursäure-Vergiftungen 44 Kapitel VIII Psychopathische Zustände 49 Kapitel IX Enuresis und andere Verhaltensstörungen im Kindesalter . 55 Autoren-und Sachverzeichnis 61 Kapitel I HISTORISCHE EINLEITUNG Von W. R. BETT Die Geschichte der Amphetamine beginnt im Jahre 1887, als L. EDELEANO zuerst das flüchtige Amino-ß-phenylisopropylamin 1 (Amphetamin) aus der Phenylmethylacrylsäure darstellte . Im Jahre 1910 beschrieben GEoRGE BARGER u. H. H. (jetzt Sir HENRY) 2 DALE , die in den physiologischen Forschungslaboratorien von Wellcome über aromatische Amine arbeiteten, eine Serie ähnlicher Stoffe, die sie "Sympathomimetika" nannten. In den nächsten 17 Jahren konzentrierte sich das Interesse der Forscher auf Ephe­ drin.