Allocation Models and their Use in Economic Planning

سه خط رویکرد متفاوت به تئوری برنامه ریزی بهینه کمک کرده است. یک رویکرد، مشکل را از دیدگاه یک دولت ملی و مشاور آن، متخصص برنامه‌ریزی اقتصادسنجی، بررسی می‌کند. دولت می تواند، در صورتی که این امر مطلوب تلقی شود، سرمایه گذاری را در جهت های خاصی تحریک کرده و دیگر فعالیت های اقتصادی را منع کند. با ابزارهای مالی مختلف، می تواند بر سطح کل و توزیع وجوه سرمایه گذاری در بخش های مختلف تولید تأثیر بگذارد. همچنین، در بسیاری از کشورها، یک سازمان دولتی نوعی نقش هماهنگ‌کننده را در تدوین برنامه‌های بلندمدت برای بازده توسط بخش سرمایه‌گذاری ایفا می‌کند. این ممکن است از هدایت اداری در اقتصادهای به اصطلاح برنامه ریزی مرکزی گرفته تا اقناع و توصیه در اقتصادهای «سرمایه داری» متغیر باشد. بر این اساس، برنامه ریز عمومی مایل است بداند که چه توزیعی از منابع کشور "بهینه" خواهد بود. این منجر به ساخت مدل‌های مختلفی می‌شود که ممکن است تحت عنوان کلی «مدل‌های نوع ورودی-خروجی» توضیح داده شوند. این نوع مدل تا حد زیادی توسط پزشکان ایجاد شده است که در میان آنها Sandee [B2] احتمالاً برجسته ترین و قدیمی ترین است. نمونه بعدی و به خوبی توسعه یافته از یک مدل مبتنی بر این رویکرد، برای مثال، مدل چک توسط Cerny و همکاران است. [بل]. رویکرد دوم، مشکل را از دیدگاه کارآفرین خصوصی و مشاور او، مدیر و حسابدار مالی بررسی می‌کند.

Three different lines of approach have contributed to the theory of optimal planning. One approach considers the problem from the view-point of a national government and its adviser, the econometrician planning speci­ alist. The government can, if this is thought to be desirable, stimulate investment in certain directions and discourage other economic activities. By various fiscal devices, it can influence both the total level and the distribution of investment funds over different sectors of production. Also, in many countries, a public agency plays some kind of coordinat­ ing role in the formulation of long-term plans for output by the enter­ prises sector; this may range from administrative direction in so-called centrally planned economies, to persuasion and advice in 'capitalist' economies. Accordingly, the public planner wishes to know what dis­ tribution of the nation's resources would be 'optimal'. This leads to the construction of various models which may be described under the general heading 'input-output type models'. This type of model has been largely developed by practitioners, among whom Sandee [B2] is probably the most outstanding and the earliest. A later, well-developed example of a model based on this approach is, for example, the Czech model by Cerny et al. [Bl]. A second approach considers the problem from the point of view of the private entrepreneur and his adviser, the manager and financial accountant.