Agrammatismus im Deutschen und im marokkanischen Arabisch: Eine kontrastive Analyse

بررسی آگراماتیسم در زبان‌های گونه‌شناختی مختلف، برای چندین سال کانون تحقیقات زبان‌شناختی آفازی بوده است. مطالعات زبانی تطبیقی ​​قبلی در مورد آگراماتیسم نشان می‌دهد که تفاوت‌ها در ساختار زبان منبع مهمی برای تنوع نشانه‌های دستوری است.

سعید ساحل کار خود را بر تجزیه و تحلیل پیکره‌های زبانی خود به خود و استخراج داده‌های آلمانی‌زبان و مراکشی متمرکز می‌کند. گرامرها به طور خاص، او تأثیر ویژگی‌های صرفی یک زبان را بر ظاهر دستوری با توجه به آسیب‌پذیری تکواژهای مقید دستوری بررسی می‌کند. تجزیه و تحلیل خطا نشان می‌دهد که تظاهرات متفاوت نقص دستوری در دو زبان مورد مطالعه، سیستم‌های ریخت‌شناسی متفاوت آنها را منعکس می‌کند: آلمانی یک ریخت‌شناسی پیوسته، عربی مراکشی یک ریخت‌شناسی غیر پیوسته دارد. در نهایت، پیامدهای این نتایج برای تعاریف رایج آگراماتیسم مورد بحث قرار گرفته است.

Die Untersuchung des Agrammatismus in typologisch unterschiedlichen Sprachen bildet seit einigen Jahren einen Schwerpunkt in der linguistisch orientierten Aphasieforschung. Bisherige sprachvergleichende Studien zum Agrammatismus zeigen, dass sprachstrukturelle Unterschiede eine wichtige Quelle für die Variabilität agrammatischer Symptome sind.

Said Sahel stellt die Analyse von Spontansprachkorpora und elizitierten Daten von deutschsprachigen und marokkanischen Agrammatikern in den Mittelpunkt seiner Arbeit. Er untersucht insbesondere den Einfluss von morphologischen Eigenschaften einer Einzelsprache auf das Erscheinungsbild des Agrammatismus hinsichtlich der Beeinträchtigung grammatikalisch gebundener Morpheme. Die Fehleranalyse zeigt, dass die unterschiedliche Manifestation des agrammatischen Defizits in den zwei untersuchten Sprachen ihre unterschiedlichen morphologischen Systeme widerspiegelt: Das Deutsche hat eine konkatenative, das marokkanische Arabisch eine nicht-konkatenative Morphologie. Abschließend werden die Implikationen dieser Ergebnisse für gängige Agrammatismus-Definitionen diskutiert.