Aging in China: Implications to Social Policy of a Changing Economic State

چین، که به سرعت در راه تبدیل شدن به قدرتمندترین نیروی اقتصادی در جهان است، دارای چهار ویژگی منحصر به فرد است که آن را از سایر کشورهای آسیایی متمایز می کند: (1) نسبت جمعیت سالخورده سریعتر از ژاپن در حال رشد است. (کشوری که قبلاً به عنوان دارای سریعترین نرخ شناخته شده بود) و بسیار سریعتر از کشورهای اروپای غربی. (2) ورود زودهنگام جمعیت سالخورده قبل از نوسازی به طور کامل اتفاق افتاده است، با پیامدهای سیاست اجتماعی. مسلم است که چین قبل از اینکه زمان و منابع کافی برای ایجاد یک سیستم تامین اجتماعی و خدمات مناسب برای افراد مسن داشته باشد، با جمعیتی به شدت مسن مواجه خواهد شد. (3) نوساناتی در نسبت وابستگی کل وجود خواهد داشت. برآوردهای دولت چین این است که این کشور در قرن بیست و یکم زودتر از آنچه قبلاً پیش بینی می شد به بار وابستگی بالاتری خواهد رسید. (4) سیاست باروری دولت (تک فرزند در هر خانواده) و اجرای آن تأثیر زیادی بر روند پیری دارد. فرزندان کمتری متولد می شوند، اما با افراد مسن بیشتر، تعارض بین اهداف محدود کردن افزایش جمعیت و در عین حال حفظ ساختار سنی متعادل ایجاد می شود (پنگ و گوئو 2001). تلاقی این عوامل چهارگانه به این معنی است که افزایش سالخوردگی جمعیت باعث ایجاد نگرانی های جدی در میان سیاست گذاران اجتماعی چین شده است. کمبود مزمن منابع خوب وجود دارد که تلاش می کند سیاست اجتماعی را در رابطه آن با بررسی مشکلات و احتمالات پیری انسان بر اساس تحلیلی از سیاست های اقتصادی اجتماعی در چین و تأثیر آن بر فضاهای روستایی و شهری معنا کند. چنین تحلیلی از چین با رویکردهای مفهومی، نظری و تجربی پوشش داده خواهد شد. این کتاب همچنین موضوعات اساسی مسکن، مراقبت اجتماعی، مراقبت از خانواده، حقوق بازنشستگی و سلامت روان را مورد بحث قرار خواهد داد. این کتاب مجموعه‌ای از محققین واقعاً کلاس جهانی را گرد هم می‌آورد تا بحث‌هایی درباره پیامدهای مهم سیاست اجتماعی پیری و تأثیر اقتصادی در چین ارائه دهد.

China, which is fast on its way to becoming the most powerful economic force in the world, has four unique characteristics that distinguish it from other countries in Asia: (1) The proportion of aging population is growing faster than that of Japan (the country previously recognized as having the fastest rate) and much faster than nations in western Europe. (2) An early arrival of an aging population before modernization has fully taken place, with social policy implications. It is certain that China will face a severely aged population before it has sufficient time and resources to establish an adequate social security and service system for older people. (3) There will be fluctuations in the total dependency ratio. The Chinese government estimates are that the country will reach a higher dependent burden earlier in the twenty-first century than was previously forecast. (4) The government’s fertility policy (single child per family) and its implementation has a strong influence on the aging process. Fewer children are being born, but with more elderly people a conflict arises between the objectives to limit population increase and yet maintain a balanced age structure (Peng and Guo 2001). The intersection of these fourfold factors means that the increased aging population is giving rise to serious concerns among Chinese social policy makers. There is a chronic lack of good resource materials that attempt to make sense of social policy in its relationship to examining the problems and possibilities of human aging grounded in an analysis of economic of social policy in China and impact on rural and urban spaces. Such analysis of China will be covered by conceptual, theoretical, and empirical approaches. The book will also discuss substantive topics of housing, community care, family care, pensions, and mental health. The book brings together a truly world class array of researchers to provide discussions of critical implications of aging social policy and the economic impact in China.