Aging And Ethics: Philosophical Problems in Gerontology

خود سالمندی و جامعه سالمندی مسائل اخلاقی مربوط به سالمندان اخیراً مطرح شده است. این نباید تعجب آور باشد: از ابتدای قرن، تعداد آمریکایی های بالای شصت و پنج سال هشت برابر افزایش یافته است و نسبت آنها به جمعیت عمومی تقریباً سه برابر شده است. تعداد افراد بالای هشتاد و پنج سال - سریعترین گروه در حال رشد در کشور - بیست و یک برابر بیشتر از سال 1900 است. جمعیت شناسان انتظار دارند که این روند در قرن بیست و یکم شتاب بگیرد. پیری جامعه تعدادی از سوالات عمیق و نگران‌کننده را تسکین می‌دهد. از یک سو، به عنوان افراد، با تجربه فوری پیری و مرگ و میر دست و پنجه نرم می کنیم و به دنبال یافتن اهمیت فلسفی یا اخلاقی در آن هستیم. ما همچنین تعجب می‌کنیم که چه مسئولیت‌هایی در قبال اعضای سالخورده خانواده داریم و برنامه‌های ما برای سالمندی چه انتظاراتی از دیگران می‌تواند به طور منطقی شامل شود. از سوی دیگر، به عنوان یک جامعه، ما باید تصمیم بگیریم: در صورت وجود، سالمندان چه نقش ویژه ای در جامعه ما دارند؟ توزیع عادلانه منابع پزشکی بین نسل ها چیست؟ و چگونه نهادهایی که در خدمت قدیمی ها هستند می توانند ارزش های مخدوش مانند استقلال، عزت نفس و عزت را تقویت کنند؟ اخیراً ما شروع به کشف این مضامین کرده‌ایم، اما قبلاً ادبیات غنی و پرباری پیرامون آنها رشد کرده است.

The Aging Self and the Aging Society Ethical issues involving the elderly have recently come to the fore. This should come as no surprise: Since the turn of the century, there has been an eightfold in­ crease in the number of Americans over the age of sixty­ five, and almost a tripling of their proportion to the general population. Those over the age of eighty-five-­ the fastest growing group in the country-are twenty­ one more times as numerous as in 1900. Demographers expect this trend to accelerate into the twenty-first century. The aging of society casts into vivid relief a num­ ber of deep and troubling questions. On the one hand, as individuals, we grapple with the immediate experience of aging and mortality and seek to find in it philosophical or ethical significance. We also wonder what responsi­ bilities we bear toward aging family members and what expectations of others our plans for old age can reasona­ bly include. On the other hand, as a community, we must decide: What special role, if any, do older persons occupy in our society? What constitutes a just distribution of medical resources between generations? And, How can institutions that serve the old foster imperiled values, such as autonomy, self-respect, and dignity? Only recently have we begun to explore these themes, yet already a rich and fruitful literature has grown up around them.