Against Reform

در برابر اصلاحات، جان پپال انتقاد شدیدی از اصلاحات پیشنهادی به نهادهای سیاسی کانادا ارائه می‌کند. پپال با بررسی اصلاحات انتخاباتی، سنای منتخب یا انتصابی استانی و کاهش دوره سناتورها، تاریخ‌های مشخص انتخابات، فراخوان، ابتکار و اصلاحات پارلمانی، از جمله «آرای آزاد» و تأیید انتصاب‌ها از سوی پارلمان، ادعا می‌کند که این اصلاحات نادرست هستند و می‌خواهند. مضر باشد.

در ریشه انتقاد پپال این استدلال وجود دارد که امروزه در کانادا، بسیاری از رای دهندگان وقتی آنچه را که می خواهند دریافت نمی کنند، به سرعت نهادها را به جای منافع و درک متضاد خود سرزنش می کنند. دولت ارزیابی منحصربه‌فرد و بسیار خواندنی پپال با در نظر گرفتن عوامل تأثیرگذار مانند سوگیری دانشگاهی و رسانه‌ای، مد سیاسی و نمونه آمریکایی، به درک عملی و نظری اصلاحات در خطوط حزبی می‌پردازد.

Against Reform, John Pepall offers a stringent critique of proposed reforms to Canada's political institutions. Examining electoral reform, an elected or provincially appointed Senate and reduced terms for Senators, fixed election dates, recall, initiative, and parliamentary reform, including 'free votes' and parliamentary confirmation of appointments, Pepall contends that these reforms are ill-conceived and would be harmful.

At the root of Pepall's critique is an argument that, in Canada today, too many voters are quick to blame institutions rather than their own conflicting interests and understandings when they do not receive what they want out of government. While considering influential factors such as academic and media bias, political fashion, and the American example, Pepall's unique and highly readable assessment takes aim at the practical and theoretical understandings of reform across party lines.