After Wounded Knee: Correspondence of Major and Surgeon John Vance Lauderdale while Serving with the Army Occupying the Pine Ridge Indian Reservation, 1890-1891

قتل عام زانوی زخمی در 29 دسامبر 1890، که برای مورخان نظامی ایالات متحده به عنوان آخرین نبرد در "جنگ های سرخپوستان" شناخته می شود، در واقع یک رویداد غم انگیز دیگر در الگوی بزرگتر فتح، ویرانی، کشتار بود. و وعده های شکسته ای که تا امروز ادامه دارد.
     در یک صبح سرد زمستانی بیش از یک قرن پیش، هفتمین سواره نظام ایالات متحده به بیش از 260 مرد، زن و کودک لاکوتا در Wounded Knee Creek در داکوتای جنوبی حمله کرد و آنها را کشت. پس از آن، بدن های شکسته و پیچ خورده مردم لاکوتا به زودی با پوششی از برف پوشانده شد، زیرا کولاکی در حومه شهر در نوردید. چند روز بعد، جان ونس لادردیل، جراح کهنه کار ارتش، برای انجام وظیفه به منطقه حفاظت شده هندی پاین ریج در همان نزدیکی رسید. او که از آنچه که با آن مواجه شد شوکه شده بود، نامه های متعددی به نزدیک ترین اعضای خانواده اش نوشت که در آن جزئیات وقایع، عواقب و زندگی روزمره در رزرواسیون تحت اشغال نظامی را شرح داد. او همچنین مجروحان، سربازان سواره نظام و غیرنظامیان لاکوتا را مداوا کرد. آنچه که After Wounded Knee را از حجم وسیعی از ادبیات موجود در مورد کشتار متمایز می کند، ارزیابی صریح لادردیل از زندگی نظامی و مشاهده شخصی این تراژدی است که با خاطره های خودخواهانه یا روزنامه ها و گزارش های سیاسی آراسته شده آلوده نشده است. . احساس ناامیدی و خشم او نسبت به فرماندهی نظامی، به ویژه در مورد تاکتیک های مورد استفاده علیه لاکوتا، در این دیدگاه صمیمی از زندگی لادردیل به وضوح آشکار است. مکاتبات او بینش جدیدی از موضوعی آشنا ارائه می دهد و در اوج مبارزه فرهنگی بین مردم ایالات متحده و لاکوتا نوشته شده است. ویرایش دقیق جری گرین از این مجموعه قابل توجه، بخشی از مقالات جان ونس لادردیل در مجموعه وسترن آمریکانا در کتابخانه بینک دانشگاه ییل، تجربیات لادردیل را در رزرواسیون سرخپوستان پاین ریج روشن می کند.

The Wounded Knee Massacre of December 29, 1890, known to U.S. military historians as the last battle in "the Indian Wars," was in reality another tragic event in a larger pattern of conquest, destruction, killing, and broken promises that continue to this day.
     On a cold winter's morning more than a century ago, the U.S. Seventh Cavalry attacked and killed more than 260 Lakota men, women, and children at Wounded Knee Creek in South Dakota. In the aftermath, the broken, twisted bodies of the Lakota people were soon covered by a blanket of snow, as a blizzard swept through the countryside. A few days later, veteran army surgeon John Vance Lauderdale arrived for duty at the nearby Pine Ridge Indian Reservation. Shocked by what he encountered, he wrote numerous letters to his closest family members detailing the events, aftermath, and daily life on the Reservation under military occupation. He also treated the wounded, both Cavalry soldiers and Lakota civilians. What distinguishes After Wounded Knee from the large body of literature already available on the massacre is Lauderdale's frank appraisals of military life and a personal observation of the tragedy, untainted by self-serving reminiscence or embellished newspaper and political reports. His sense of frustration and outrage toward the military command, especially concerning the tactics used against the Lakota, is vividly apparent in this intimate view of Lauderdale's life. His correspondence provides new insight into a familiar subject and was written at the height of the cultural struggle between the U.S. and Lakota people. Jerry Green's careful editing of this substantial collection, part of the John Vance Lauderdale Papers in the Western Americana Collection in Yale University's Beinecke Library, clarifies Lauderdale's experiences at the Pine Ridge Indian Reservation.