Aesthetics, Arts, and Politics in a Global World

مجموعه متفاوتی از اهداف فرهنگ امروز را نسبت به اهدافی که جهان را در دهه های فوری استعمار زدایی به خود مشغول کرده بود تعریف می کند. دانیل هرویتز با تمرکز بر هنر و موسیقی در بخش‌های مختلف جهان، دنیایی را بررسی می‌کند که عمدتاً از روزهای اولیه ملی‌گرایی، استعمارزدایی و طرد فرهنگی به یکی از بازارها و شبکه‌های جهانی تغییر کرده است.

هرویتز با استفاده از نمونه هایی از هند و مکزیک گرفته تا آفریقای جنوبی، استرالیا و چین استدلال می کند که سیاست فرهنگی و هنری که در این مکان ها تولید می شود اکنون پسااستعماری است. در جایی که دوران پسااستعماری اشکال اروپایی‌محور سابق را کم‌اهمیت جلوه می‌داد و هنر را با آگاهی ملی تجلیل می‌کرد، قوانین اصالت فرهنگی قرن بیست و یکم به سرعت در حال ناپدید شدن هستند. جوانان خود را در ارتباط با فرهنگ جهانی می دانند تا ملت سازی. پروژه تولید یک هنر جدید و مدرن برای ملت نوپا و در حال رشد پسااستعماری منسوخ شده است.

با بررسی تغییری که در آن هنر به گذشته دسترسی پیدا می کند و افزایش گرایش هایی مانند پیوند دادن فرهنگ مصرف به افراد مشهور کاوش اصیل و جذاب هرویتز از هنر معاصر، راه هایی را که هنر جای خود را به شکل جدیدی از تولید داده است، به تصویر می کشد و همه چیز را از نقش سنت و میراث در هنر معاصر تا شرایط بینش و گردش آن تغییر می دهد. /p>