Advances in Abdominal Surgery

جراحی عمومی شامل مجموعه ای اصلی از عناصر پروپادوتیک و مشکلات بالینی است که در طول سال ها با توسعه جداگانه شاخه های فوق تخصصی متعدد اصلاح شده است. اگرچه مبنای رایج فیزیوپاتولوژی ترومای جراحی و عوارض بعد از عمل همچنان ادامه دارد، اما در نتیجه دانش عمومی بیماری های جراحی، شکی نیست که در حوزه دکترین و کاربرد، هم تحقیقات و هم پزشکی بالینی در بسیاری از موارد به طور مستقل خود را متمایز کرده اند. رشته های جراحی (ارتوپدی، جراحی مغز و اعصاب، جراحی قلب و عروق، جراحی قفسه سینه، اورولوژی و غیره). بنابراین، تعریف پیکربندی فعلی جراحی عمومی دشوار است، اما بدون شک جراحی شکم جایگاه مهمی در چارچوب کلی دارد. ما در واقع با تصاویر آسیب‌شناختی روبرو هستیم که در بخشی از بدن با نسبت‌های وسیعی اتفاق می‌افتند، که در آن ساختارها، اندام‌ها و فضاهای پیچیده مورفولوژیکی برای انجام کارکردهای مهم چیده شده‌اند. بنابراین، آنها در معرض تغییرات پاتولوژیک بسیار پیچیده هستند، مانند ایجاد یک زمینه جالب بحث تشخیصی و یک زمین آموزشی هیجان انگیز برای فعالیت های جراحی. می توان تایید کرد که تشخیص و درمان بیماری های جراحی شکم، آزمونی از تجربه جراح است. تشخیص اغلب به یک فرآیند افتراقی سپرده می شود که نتایج آن امروزه ممکن است توسط تشخیص های تکمیلی تأیید شود. با این حال، این باید با ملاحظات بالینی غالب هدایت شود، استفاده اغراق آمیز از تکنیک های تشخیصی، جدا از معاینه بالینی، علت اشتباهات بسیار جدی است، که می تواند تصمیم گیری و تماس انسانی را که اساس عملکرد صحیح پزشکی است، گمراه کند. /p>

General surgery consists ofa main corpus of propaedeutic elements and clinical problems, which has been modified over the years by the separate development of numerous sub-specialistic branches. Although a common basis on the physiopathology of surgical trauma and post­ operative complications persists, as a result of general knowledge of surgical diseases, there is no doubt that in the spheres of doctrine and application, both research and clinical medicine have distinguished themselves autonomously in many surgical fields (orthopedics, neurosurgery, cardiovascular surgery, thoracic surgery, urology, etc.). It is therefore difficult to define the present configuration ofgeneral surgery, but without question abdominal surgery occupies a position of pre-eminent importance within the general framework. We are dealing, in fact, with pathological pictures which occur in a section ofthe body ofvast proportions, in which structures, organs, and morphologically complex spaces are arranged to carry out important functions. They are, therefore, subject to considerably complex pathological alterations, such as to establish an interesting field of diagnostic discussion and an exciting training-ground for surgical activity. It can be affirmed that the diagnosis and cures ofabdominal surgical diseases constitute a test ofthe surgeon's experience. Diagnosis is often entrusted to a differential process, the results ofwhich may be confirmed today by complementary diagnostics. This, however, must be guided by predominating clinical considerations, the exaggerated use of diagnostic techniques, detached from clinical examination, being the cause of very serious errors, which can mislead decision making and human contact, which is the basis ofcorrect medical practice.