Adhesion G Protein-coupled Receptors: Molecular, Physiological and Pharmacological Principles in Health and Disease

آخرین تحقیقات در مورد چسبندگی GPCRs افشاگری های شگفت انگیزی را در مورد رویدادهایی که بر انتقال سیگنال این مولکول های گیرنده و الزامات سلولی و اندامی برای این سیگنال ها حاکم است، کشف کرده است. یافته‌های غیرمنتظره و بی‌سابقه نشان می‌دهد که Adhesion GPCR گروهی از گیرنده‌ها را تشکیل می‌دهند که محرک‌های مکانیکی را حس می‌کنند و از طریق عمل یک الگوی فعال‌سازی جدید، آنها را به سیگنال‌های متابوتروپیک تبدیل می‌کنند. تلاش‌های میان رشته‌ای فراتر از بسیاری از زمینه‌های تحقیقات زیست‌پزشکی از جمله فارماکولوژی، فیزیولوژی، ژنتیک، زیست‌شناسی سلولی، زیست‌شناسی ساختاری، بیوشیمی و بیوانفورماتیک برای آشکار کردن این ویژگی‌های اساسی ضروری بود. رهبران علمی در زمینه ای که این تلاش تحقیقاتی را انجام دادند، در اینجا با یکدیگر همکاری کرده اند تا یک مرور کلی از درک فعلی ما، نحوه سیگنال دهی GPCR های چسبندگی و نحوه شکل گیری ساختار و عملکرد این گیرنده ها ارائه دهند.

Latest research on Adhesion GPCRs has unearthed surprising revelations about the events that govern the signal transduction of these receptor molecules and the cellular and organ requirements for these signals. Unexpected and unprecedented findings suggest that Adhesion GPCRs constitute a group of receptors that sense mechanical stimuli and transcode them into metabotropic signals through the action of a novel activation paradigm. Interdisciplinary efforts transcending many areas of biomedical research including pharmacology, physiology, genetics, cell biology, structural biology, biochemistry and bioinformatics were necessary to unveil these fundamental properties. The scientific leaders in the field that carried this research effort have teamed up here to provide a comprehensive overview of our current understanding, how Adhesion GPCRs signal and how these receptors shape organ structure and function.