A Theory for Formation of Large Empires

دسته بندی: تاریخ
ویرایش:  
نویسندگان: Turchin P.  
سری:  
 
ناشر:  
سال نشر:  
تعداد صفحات: 28 
زبان: English 
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) 
حجم فایل: 473 کیلوبایت 

قیمت کتاب (تومان) : 73,000

لندن: دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن. مجله تاریخ جهانی (2009) 4، صفحات 191-217 بین 3000 سال قبل از میلاد و 1800 پس از میلاد بیش از شصت \"مگا امپراتوری\" وجود داشت که در قله، مساحت حداقل یک میلیون کیلومتر مربع را تحت کنترل داشت. چه نیروهایی بودند که چنین دولت های بزرگ پیش از صنعت را در کنار هم نگه داشتند؟ من مدلی را برای یک مسیر به ابر امپراتوری پیشنهاد می کنم که با انگیزه پویایی امپراتوری در آسیای شرقی، منطقه جهانی با بیشترین تمرکز ابر امپراتوری ها، ایجاد می شود. این مدل «آینه-امپراتوری» پیشنهاد می‌کند که تعاملات متضاد بین دامداران عشایری و کشاورزان مستقر منجر به یک فرآیند اتوکاتالیستی می‌شود که هم سیاست‌های عشایری و هم سیاست‌های کشاورزی را برای افزایش اندازه شهر و در نتیجه قدرت نظامی تحت فشار قرار می‌دهد. این مدل نشان می‌دهد که مکان در نزدیکی مرز استپی باید با فراوانی امپروژنز مرتبط باشد. یک نظرسنجی در سرتاسر جهان از این پیش‌بینی پشتیبانی می‌کند: بیش از 90 درصد از امپراتوری‌های بزرگ در داخل یا در کنار کمربند خشک دنیای قدیم که از صحرای صحرا تا صحرای گبی امتداد دارند، پدید آمدند. مطالعات موردی خاص نیز به طور قابل قبولی توسط این مدل توضیح داده شده است. با این حال، مکانیسم‌های احتمالی دیگری برای ایجاد امپراتوری‌ها وجود دارد که چند مورد از آنها در پایان مقاله مورد بحث قرار می‌گیرد.

London : London School of Economics and Political Science. Journal of Global History (2009) 4, pp. 191–217 Between 3000 BCE and 1800 CE there were more than sixty "mega-empires" that, at the peak, controlled an area of at least one million square kilometres. What were the forces that kept together such huge pre-industrial states? I propose a model for one route to mega-empire, motivated by imperial dynamics in eastern Asia, the world region with the highest concentration of mega-empires. This "mirror-empires" model proposes that antagonistic interactions between nomadic pastoralists and settled agriculturalists result in an autocatalytic process, which pressures both nomadic and farming polities to scale up polity size, and thus military power. The model suggests that location near a steppe frontier should correlate with the frequency of imperiogenesis. A worldwide survey supports this prediction: over 90% of mega empires arose within or next to the Old World’s arid belt, running from the Sahara desert to the Gobi desert. Specific case studies are also plausibly explained by this model. There are, however, other possible mechanisms for generating empires, of which a few are discussed at the end of the article.