A Theology of Sense: John Updike, Embodiment, and Late Twentieth-Century American Literature (Literature, Religion, & Postsecular Stud)

اسکات دیل الهیات حس: جان آپدایک، تجسم، و ادبیات آمریکایی اواخر قرن بیستم الهیات، زیبایی‌شناسی و بدن را گرد هم می‌آورد و استدلال می‌کند که آپدایک، یکی از شخصیت‌های اصلی پس از سال 1945 ادبیات آمریکایی، عمیقاً در کار خود سؤالاتی از بدن و حواس با سؤالات الهیات گنجانده است. دیل نه تنها از کار آپدایک - که به طور مهمی پس از مرگ نویسنده در سال 2009 مورد بازبینی قرار گرفته است - درک جدیدی از رابطه بین زیبایی شناسی، مذهب و تجربه فیزیکی ارائه می دهد.

دیل ویژگی منحصر به فرد آپدایک را بررسی می کند. میراث ادبی به منظور استدلال برای یک نظریه واقعا پساسسکولار تجربه زیبایی‌شناختی. هر فصل یکی از حواس پنج گانه و ارتباط آن با دغدغه های نظری گسترده تر را شامل می شود: تأثیر، ذهنیت، هستی شناسی، اخلاق و الهیات. دیل در حالی که آثار آپدایک را در ارتباط با دیگر نویسندگان آمریکایی اواخر قرن بیستم قرار می دهد، مفاهیم تجسم آنها را توضیح می دهد و از آنها برای ارائه گزارش جدیدی از زیبایی شناسی پساسکولار استفاده می کند. هیچ رمان‌نویس دیگری تجربه‌ی حسی صرف را به دقت، به وسعت یا به‌اندازه‌ی الهیات به تصویر نکشیده است – که مکرراً به آموزه‌ی خلقت به‌عنوان توجیه سبک‌شناختی‌اش روی می‌آورد. دیل در بررسی بسیاری از داستان‌ها، رمان‌ها، شعرها و مقالات خود ثابت می‌کند که آپدایک ما را مجبور می‌کند تا در قدرت ادبیات برای احیای تجربه حسی به عنوان یک پرسش الهیات تجدید نظر کنیم.