A Social History of Iranian Cinema, Volume 1: The Artisanal Era, 1897-1941

حمید نفیسی یکی از صاحب‌نظران برجسته سینمای ایران در جهان است و تاریخ اجتماعی سینمای ایران اثر بزرگ اوست. این کتاب که اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیست و یکم را پوشش می دهد و به مستندها، ژانرهای عامه پسند و فیلم های هنری می پردازد، شیوه های خاص تولید سینمایی ایران و همچنین نقش سینما و رسانه را در شکل گیری مدرنیته و هویت ملی مدرن در ایران توضیح می دهد. این تاریخ جامع اجتماعی در چهار مجلد آشکار می‌شود که هر کدام به تنهایی قابل درک است.

جلد 1 سال‌های اولیه سینمای ایران را به تصویر می‌کشد و تحلیل می‌کند. فیلم در سال 1900 در ایران معرفی شد، سه سال پس از آن که اولین غرفه دار فیلم تجاری کشور این رسانه جدید را در بریتانیای کبیر دید. به زودی یک صنعت سینمای پیشه‌ورانه تحت حمایت شاهان حاکم و دیگر نخبگان پدید آمد. حضور زنان، چه در سینما و چه در سینما، تا سال 1925 که رضاشاه پهلوی سلسله قاجار را منحل کرد، بحث برانگیز بود. رضاشاه که تا سال 1941 حکمرانی کرد، برنامه غرب زدگی را اجرا کرد که هدف آن متحد کردن، مدرن کردن و سکولاریزه کردن کشور چندفرهنگی، چند زبانه و چند قومیتی خود بود. بازنمایی های سینمایی از ایران که به سرعت در حال مدرن شدن بود تشویق شد، حجاب غیرقانونی شد، و شیک پوش ها شکوفا شدند. در همان زمان، عکاسی، تولید فیلم و خانه های فیلم به شدت تحت کنترل بودند. تولید فیلم در نهایت برای تشکیل دولت در حاشیه بود. تنها چهار فیلم سینمایی صامت در ایران تولید شد. از پنج ویژگی صوتی فارسی زبان که قبل از سال 1941 در کشور نشان داده شد، چهار مورد توسط یک ایرانی مقیم هند ساخته شد.

تاریخ اجتماعی سینمای ایران
جلد 1: عصر صنعتگر، 1897-1941
جلد 2: سالهای صنعتی شدن، 1941-1978
جلد 3: دوره اسلامی، 1978-1984
جلد 4: عصر جهانی شدن، 1984-2010