A philosophy of the unsayable

در فلسفه ناگفتنی، ویلیام فرانکه استدلال می کند که رویارویی با آنچه فراتر از گفتار است به موضوع فلسفی حیاتی زمان ما تبدیل شده است. او یک فلسفه اصلی را پیشنهاد می کند که بر تحلیل محدودیت های زبان متمرکز است. این کتاب همچنین خوانش متون ادبی را به عنوان اجرای شاعرانه اصول فلسفی که بیان می کند ارائه می دهد. فرانکه با الهیات فلسفی و فلسفه‌های دین در بحث بر سر الهیات منفی درگیر می‌شود و نشان می‌دهد که چگونه آپوفاتیسم در تفکر حتی کسانی که سعی در انکار یا تحدید آن دارند نفوذ می‌کند.

در شش مقاله منسجم، فرانکه جنبه‌های اساسی ناگفتنی‌ناپذیری را بررسی می‌کند. . در مقاله‌های اول و سوم، بحث فلسفی او با توجه جدی به شیوه‌های ناگفتنی که به بهترین وجه توسط آثار ادبی آشکار می‌شود، به‌ویژه با منفی‌های زبان شاعرانه در آثار پل سلان و ادموند جابس انجام می‌شود. فرانکه درگیر بحث انتقادی از جریان های آپوفاتیک فلسفه اعم از باستان و مدرن است و در مقاله دوم خود بر هگل و پسا هگلیسم فرانسوی و در مقاله چهارم خود بر نوافلاطونیسم تمرکز می کند. او با آپوفاتیک نوافلاطونی به ویژه آن گونه که در دماشیوس یافت می شود و در اندیشه پست مدرن، به ویژه ساختارشکنی ژان لوک نانسی از مسیحیت روشن شده است، رفتار می کند. در دو مقاله آخر، فرانکه تنش بین دو رویکرد معاصر به فلسفه دین - ارتدکس رادیکال و الهیات رادیکال سکولار یا مرگ خدا را بررسی می کند. فلسفه ناگفتنیدانشمندان و دانشجویان فلسفه، ادبیات، دین و علوم انسانی را مورد توجه قرار خواهد داد. این کتاب نظریه صریح ناگفتنی فرانکه را توسعه می‌دهد، که از تعامل طولانی مدت او با نمایندگان اصلی تفکر آپوفاتیک در سنت غربی خبر می‌دهد.

\"ویلیام فرانکه سخنگویی متفکر برای چیزی است که نه تنها نمی‌توان گفت. با توجه به شعر مدرن اروپایی و همچنین با توجه به الهیات معاصر. فلسفه ناگفته خواندنی ضروری برای همه کسانی است که در دین و ادبیات و الهیات مدرن کار می کنند.\"
— کوین هارت، ادوین بی. کایل، استاد مطالعات مسیحی، دانشگاه ویرجینیا

\"تاکنون به نظر می‌رسد که دیگر چیزی در مورد نگفتن نمی‌توان گفت. زبان آپوفاتیک و منفی الاهیات به بی معنا بودن، پوچ گرایی و حتی هستی شناسی های پنهان متهم شده است. ویلیام فرانکه در این کتاب دوست داشتنی و شگفت انگیز نه تنها به طرز ماهرانه ای این انتقادات را خنثی می کند، بلکه نشان می دهد که آپوفازیس زیربنای و به طرز عجیبی بر همه زبان ها و اندیشه ها، حتی همان گفتمان هایی که می گویند، می پردازد. به شدت آن را رد می کند. فلسفه ناگفتنی با ظرافت نشان می دهد که در واقع چیزهای بیشتری برای گفتن وجود دارد و چیزهای بیشتری هم معنادار و مهم هستند. >  
\"ویلیام فرانکه یک محقق برجسته در ادبیات تطبیقی ​​است که در فلسفه و دین تحصیل کرده است. او به عنوان یکی از خلاق ترین متفکران معاصر شناخته می شود که در تقاطع دوگانه فلسفه و ادبیات و فلسفه و الهیات کار می کند. فلسفه ناگفتنی درک عقلانی از مجموعه ای از گفتمان ها را نشان می دهد و نور واقعی را بر همه متفکرانی که مورد بحث قرار می گیرند می افکند. نوتردام

In A Philosophy of the Unsayable, William Franke argues that the encounter with what exceeds speech has become the crucial philosophical issue of our time. He proposes an original philosophy pivoting on analysis of the limits of language. The book also offers readings of literary texts as poetically performing the philosophical principles it expounds. Franke engages with philosophical theologies and philosophies of religion in the debate over negative theology and shows how apophaticism infiltrates the thinking even of those who attempt to deny or delimit it.

In six cohesive essays, Franke explores fundamental aspects of unsayability. In the first and third essays, his philosophical argument is carried through with acute attention to modes of unsayability that are revealed best by literary works, particularly by negativities of poetic language in the oeuvres of Paul Celan and Edmond Jabès. Franke engages in critical discussion of apophatic currents of philosophy both ancient and modern, focusing on Hegel and French post-Hegelianism in his second essay and on Neoplatonism in his fourth essay. He treats Neoplatonic apophatics especially as found in Damascius and as illuminated by postmodern thought, particularly Jean-Luc Nancy’s deconstruction of Christianity. In the last two essays, Franke treats the tension between two contemporary approaches to philosophy of religion—Radical Orthodoxy and radically secular or Death-of-God theologies. A Philosophy of the Unsayable will interest scholars and students of philosophy, literature, religion, and the humanities. This book develops Franke's explicit theory of unsayability, which is informed by his long-standing engagement with major representatives of apophatic thought in the Western tradition.

"William Franke is an articulate spokesman for what cannot be said not only with regards to modern European poetry but also with respect to contemporary theology. A Philosophy of the Unsayable is essential reading for everyone working in religion and literature and in modern theology."
—Kevin Hart, Edwin B. Kyle Professor of Christian Studies, University of Virginia

"By now, it would seem that there could be no more to say about not-saying. Apophatic language and negative theology have been accused of meaninglessness, nihilism, and even ill-concealed ontologies. In this lovely and surprising book, William Franke not only deftly undoes these criticisms but shows that apophasis underlies and strangely grounds all language and thought, even of those very discourses that most vigorously reject it. A Philosophy of the Unsayable demonstrates with elegance that there is indeed more to say, and more that is both meaningful and important." —Karmen MacKendrick, Le Moyne College
 
"William Franke is an eminent scholar in comparative literature, who is schooled in philosophy and religion. He is recognized as one of the most creative contemporary thinkers working at the double intersection of philosophy and literature and philosophy and theology. A Philosophy of the Unsayable shows an intellectual grasp of a dizzying array of discourses and sheds real light on all thinkers who are discussed." —Cyril O'Regan, Huisking Professor of Theology, University of Notre Dame