A Natural History of Human Thinking

ابزارسازی یا فرهنگ، زبان یا اعتقاد مذهبی: از زمان داروین، متفکران برای شناسایی آنچه اساساً انسان را از سایر حیوانات متمایز می‌کند، تلاش کرده‌اند. در این کتاب مورد انتظار، مایکل تومازلو بیست سال مطالعات تطبیقی ​​انسان ها و میمون های بزرگ را در یک استدلال قانع کننده که تعامل اجتماعی مشارکتی کلید منحصر به فرد بودن شناختی ما است، در هم می آمیزد. زمانی که اجداد ما یاد گرفتند که سر خود را در کنار دیگران قرار دهند تا اهداف مشترکی را دنبال کنند، نوع بشر در مسیر تکاملی خودش قرار گرفت.

تومازلو استدلال می کند که اجداد ما قبل از انسان، مانند بزرگان امروزی هستند. میمون‌ها موجوداتی اجتماعی بودند که می‌توانستند مشکلات را با تفکر حل کنند. اما آنها تقریباً کاملاً رقابتی بودند و فقط اهداف فردی خود را هدف قرار می دادند. همانطور که تغییرات زیست محیطی آنها را مجبور به ترتیبات زندگی مشترک تری کرد، انسان های اولیه مجبور بودند اقدامات خود را هماهنگ کنند و افکار خود را با شرکای مشترک در میان بگذارند. "فرضیه نیت مشترک" تومازلو نشان می‌دهد که چگونه این اشکال پیچیده‌تر زندگی از لحاظ اجتماعی منجر به اشکال پیچیده‌تر تفکر از لحاظ مفهومی شده‌اند. برای بقا، انسان‌ها باید یاد می‌گرفتند که جهان را از منظرهای اجتماعی متعدد ببینند، استنتاج‌های بازگشتی اجتماعی به دست آورند و بر تفکر خود از طریق استانداردهای هنجاری گروه نظارت کنند. حتی زبان و فرهنگ نیز برخاسته از نیاز قبلی به همکاری با یکدیگر بودند. تومازلو پیشنهاد می‌کند که ما را از سایر میمون‌های بزرگ متمایز می‌کند، اشکال جدید تفکر است که توسط اشکال جدید تعامل مشارکتی و ارتباطی ما ایجاد می‌شود.

A Natural History of تفکر انسانی جزئی ترین تحلیل علمی تا به امروز در مورد ارتباط بین اجتماعی بودن انسان و شناخت است.

Tool-making or culture, language or religious belief: ever since Darwin, thinkers have struggled to identify what fundamentally differentiates human beings from other animals. In this much-anticipated book, Michael Tomasello weaves his twenty years of comparative studies of humans and great apes into a compelling argument that cooperative social interaction is the key to our cognitive uniqueness. Once our ancestors learned to put their heads together with others to pursue shared goals, humankind was on an evolutionary path all its own.

Tomasello argues that our prehuman ancestors, like today's great apes, were social beings who could solve problems by thinking. But they were almost entirely competitive, aiming only at their individual goals. As ecological changes forced them into more cooperative living arrangements, early humans had to coordinate their actions and communicate their thoughts with collaborative partners. Tomasello's "shared intentionality hypothesis" captures how these more socially complex forms of life led to more conceptually complex forms of thinking. In order to survive, humans had to learn to see the world from multiple social perspectives, to draw socially recursive inferences, and to monitor their own thinking via the normative standards of the group. Even language and culture arose from the preexisting need to work together. What differentiates us most from other great apes, Tomasello proposes, are the new forms of thinking engendered by our new forms of collaborative and communicative interaction.

A Natural History of Human Thinking is the most detailed scientific analysis to date of the connection between human sociality and cognition.