A Dangerous Parting: The Beheading of John the Baptist in Early Christian Memory

اعدام با سر بریدن یک عمل بسیار نمادین است. تصویر وحشتناک سر بریده مکان اجتماعی و فرهنگی خاصی را تداعی می کند، که به عنوان کانالی از گفتمان فیگوراتیو خاص یک مکان و زمان عمل می کند - رفتار غیر ایده آل را منصرف می کند و همچنین مرزبندی های گروهی و مفروضات ایدئولوژیک را بیان و تقویت می کند. به طور خلاصه، یک سر بدون بدن به عنوان وسیله ای گفتمانی برای ارتباط عمل می کند: اگرچه خاموش است، اما صحبت می کند.

با استفاده از نظریه حافظه اجتماعی و بینش های حاصل از تجزیه و تحلیل کامل ایدئولوژی باستانی در مورد سر بریدن، فرق خطرناک تاثیر ارتباطی سنت سر بریدن جان باپتیست را در سه قرن اول عصر رایج بررسی می کند. Nathan Shedd استدلال می کند که خاطره اولیه مرگ Immerser با یک همزمانی خطرناک مشخص می شود. از یک سو، سر بریدن یحیی، که با مصلوب شدن عیسی همراه بود، به عنوان محل بی‌ثباتی و توزیع مجدد تحقیر قربانی که تحت خشونت بدنی قرار می‌گیرد، عمل کرد. هم یوحنا و هم عیسی متقابلاً به عنوان قربانیان خشونت جسمانی تأیید شدند. از سوی دیگر، همانطور که سر جان در قرن دوم و سوم به یاد می‌آمد، عبارات محلی «فرق راه‌ها» با مفاهیم خطرناک ضدیهودی روی آن سر جدا شده حک می‌شد. جاستین شهید و اوریگن تلاشی را برای همسو کردن سر بریدن یحیی و مصلوب شدن عیسی در امتداد یک طرحواره فرهنگی نشان می‌دهند که بر فقر یهودیان غیر پیرو مسیح و به طور همزمان برتری اخلاقی، ایدئولوژیکی و معنوی مسیحیان ادعایی تاکید می‌کند.