A Beginner’s Book of TEX

دو دهه گذشته شاهد انقلابی در حوزه تایپوگرافی بوده است، با ناپدید شدن مجازی حروفچینی سرب داغ به نفع به اصطلاح حروفچینی دیجیتال. اصل پشت فناوری جدید ساده است: یک مش بسیار ظریف را تصور کنید که روی یک ورق کاغذ قرار گرفته است. حروفچینی دیجیتال شامل تیره کردن پیکسل های مناسب (مربع های ریز) این مش، در الگوهای مربوط به هر کاراکتر و نماد متن تنظیم شده است. تیره شدن واقعی توسط برخی از دستگاه های چاپ انجام می شود، مثلاً یک چاپگر لیزری یا دستگاه فتوتایپ، که باید دقیقاً به آن گفته شود که جوهر باید کجا برود. از آنجایی که مش بسیار ظریف است - خط تیره های اطراف این جمله حدود شش پیکسل ضخامت دارند و بیش از 200 پیکسل طول دارند - چاپگر را فقط می توان با یک برنامه کامپیوتری کنترل کرد، که توصیفی \"سطح بالا\" از صفحه را در قالب بیان می کند. از متن، فونت ها و دستورات قالب بندی، و همه آن ها را به دستورات «سطح پایین» برای چاپگر هضم می کند. TEX چنین برنامه ای است که توسط Donald E. Knuth، دانشمند کامپیوتر در دانشگاه استنفورد ایجاد شده است.

The last two decades have witnessed a revolution in the realm of typography, with the virtual disappearance of hot-lead typesetting in favor of the so-called digital typesetting. The principle behind the new technology is simple: imagine a very fine mesh superimposed on a sheet of paper. Digital typesetting consists in darkening the appropriate pixels (tiny squares) of this mesh, in patterns corresponding to each character and symbol of the text being set. The actual darkening is done by some printing device, say a laser printer or phototypesetter, which must be told exactly where the ink should go. Since the mesh is very fine-the dashes surrounding this sentence are some six pixels thick, and more than 200 pixels long-the printer can only be controlled by a computer program, which takes a "high-level" description of the page in terms of text, fonts, and formatting commands, and digests all of that into "low-level" commands for the printer. TEX is such a program, created by Donald E. Knuth, a computer scientist at Stanford University.