Public Medievalists, Racism, and Suffrage in the American Women’s College

این مطالعه، بخشی از علاقه فزاینده به مطالعه قرون وسطی و آنگلوساکسونیسم قرن نوزدهم است، تلاقی نژاد، طبقه، و جنسیت را در آموزش زبان آنگلوساکسون در کالج‌های زنان آمریکا قبل از آن به دقت بررسی می‌کند. جنگ جهانی اول، بررسی روش‌هایی که قرار گرفتن آنگلوساکسون به‌عنوان هسته تاریخی برنامه درسی دانشگاهی انگلیسی، اسطوره‌شناسی‌هایی را درباره سرنوشت آشکار، برتری مرد و اولویت اجداد اروپای شمالی در فرهنگ ایالات متحده به طور کلی تداوم بخشید. تحلیل برنامه‌های درسی دانشگاه و زندگی‌نامه‌های اساتید زن نشان می‌دهد که زنان از آنگلوساکسون به‌عنوان وسیله‌ای برای فرصت‌های حرفه‌ای و بیان سیاسی، به‌ویژه در جنبش حق رأی استفاده می‌کردند، حتی در شرایطی که مشروعیت و احترام با مفروضات عمدتاً غیرقابل بیان نژادپرستانه و جنسیتی همراه بود. امتیاز این مطالعه با پیوند دادن این تحلیل تاریخی با بحث‌های پربار جاری در مورد تقاطع‌های نژاد، طبقه و جنسیت در دانشگاه‌ها و در سراسر فرهنگ ایالات متحده به پایان می‌رسد.

This study, part of growing interest in the study of nineteenth-century medievalism and Anglo-Saxonism, closely examines the intersections of race, class, and gender in the teaching of Anglo-Saxon in the American women’s colleges before World War I, interrogating the ways that the positioning of Anglo-Saxon as the historical core of the collegiate English curriculum also silently perpetuated mythologies about Manifest Destiny, male superiority, and the primacy of northern European ancestry in United States culture at large. Analysis of college curricula and biographies of female professors demonstrates the ways that women used Anglo-Saxon as a means to professional opportunity and political expression, especially in the suffrage movement, even as that legitimacy and respectability was freighted with largely unarticulated assumptions of racist and sexist privilege. The study concludes by connecting this historical analysis with current charged discussions about the intersections of race, class, and gender on college campuses and throughout US culture.