»Anders als Normal«: Illegale Drogen als Medium der biographischen Entwicklung junger Frauen

برخلاف دیدگاه بالینی-فردی-روانشناختی، این مطالعه اجتماعی-روانشناختی علاقه‌ای به عملکرد ناقص انتساب به هشت زن جوان مورد بررسی با مصرف مواد مخدر کم و بیش پرخطر ندارد. در عوض، او انگیزه‌های شخصی را برای فرد دنبال می‌کند، که گاهی اوقات بسیار متفاوت (مرتبط با مواد مخدر) شکل‌های عمل و زندگی را با یک مرجع شخصی حساس دنبال می‌کند. مصاحبه‌های روایی و زندگی‌نامه‌ای در نظر گرفته شده است تا واقعیت‌های دیگر افرادی را که به‌طور مشخص عمل می‌کنند به روی خوانندگان علاقه‌مند بگشاید، که بسیار فراتر از کلیشه‌های معمول یک معتاد از کار افتاده است: اقدامات مواد مخدر و پیشرفت‌های اعتیاد در اینجا اساساً به عنوان یک فرآیند چند لایه بازسازی می‌شوند. رویدادی شبیه، که پویایی آن تنها زمانی قابل درک است که شیوه های فردی بودن و کنش با شرایط اجتماعی و زندگی مربوطه مرتبط باشد. از این نظر، در سطح سیاسی (مواد مخدر)، باید سرمایه‌گذاری کمتری روی اقدامات کنترلی و تنبیهی و بیشتر در تحقیقات و درمان اعتیاد گروه‌محور متمایز انجام شود.

Im Unterschied zur klinisch-individualpsychologischen Sichtweise ist diese sozialpsychologische Untersuchung nicht an einer weiteren defizitären Zuschreibungspraxis an die befragten acht jungen Frauen mit einem mehr oder weniger riskanten Drogenkonsum interessiert. Statt dessen folgt sie mit einem sensiblen Personenbezug den persönlichen Beweggründen für die einzelnen, zum Teil sehr unterschiedlichen (drogenbezogenen) Handlungs- und Lebensformen. Die narrativen, biographisch-orientierten Interviews sollen den interessierten Leser/innen die anderen Wirklichkeiten konkret handelnder Personen eröffnen, die weit über die gängigen Klischees vom abgestürzten Junkie hinausführen: Drogen-Handlungen und Sucht-Entwicklungen werden hier grundsätzlich als ein vielschichtiges, prozeßhaftes Geschehen rekonstruiert, dessen Dynamik erst angemessen verstanden werden kann, wenn die individuellen Seins- und Handlungsweisen mit den jeweiligen Gesellschafts- und Lebensbedingungen in Beziehung gesetzt werden. In diesem Sinne sollte auf (drogen)politischer Ebene weniger in stigmatisierende Kontroll- und Strafmaßnahmen als vielmehr in eine differenzierte, Zielgruppenorientierte Suchtforschung und -therapie investiert werden.