Social Virtue Epistemology

این مجموعه 19 فصلی که همگی برای اولین بار در اینجا چاپ می‌شوند و توسط تیمی بین‌المللی متشکل از دانشمندان تثبیت‌شده و نوظهور نوشته شده‌اند، جایگاه فضائل و رذایل فکری را در دنیای اجتماعی بررسی می‌کند. فضایل مربوطه عبارتند از: گشاده رویی، کنجکاوی، شجاعت فکری، کوشش در تحقیق و مانند آن. رذایل مربوطه عبارتند از جزم گرایی، نیاز به یقین فوری، و زودباوری و مانند آن. فضایل فردی؛ فضایل جمعی؛ و روش ها و اندازه گیری ها و فصل‌ها برجسته‌ترین پرسش‌ها را در این زمینه‌های تحقیق بررسی می‌کنند، از جمله: فضایل و رذایل فکری فردی چگونه تحت تأثیر زمینه‌های اجتماعی آن‌ها قرار می‌گیرند؟ آیا ارتباط با افراد آزاد فکر ما را بازتر می کند؟ برعکس، آیا ارتباط با افراد جزمی دیگر ما را جزم‌تر می‌کند؟ آیا گروه ها می توانند دارای فضایل و رذیلت های متمایز از اعضای خود باشند؟ به عنوان مثال، آیا گروهی از افراد جزم گرا می توانند با وجود رذیلت های اعضای خود، با دید باز عمل کنند؟

هر فصل از دو نویسنده دیگر در جلد تفسیر دریافت می کند، و سپس هر نویسنده اصلی به این تفاسیر پاسخ می دهد. نویسندگان با هم بخشی از یک گفتگوی جمعی را در مورد اینکه چگونه می‌توانیم درباره آنچه می‌دانیم بدانیم، تشکیل می‌دهند. با این کار، آنها نه تنها نظریه پردازی می کنند، بلکه معرفت شناسی فضیلت اجتماعی را به اجرا می گذارند.

This collection of 19 chapters, all appearing in print here for the first time and written by an international team of established and emerging scholars, explores the place of intellectual virtues and vices in a social world. Relevant virtues include open-mindedness, curiosity, intellectual courage, diligence in inquiry, and the like. Relevant vices include dogmatism, need for immediate certainty, and gullibility and the like.

The chapters are divided into four key sections: Foundational Issues; Individual Virtues; Collective Virtues; and Methods and Measurements. And the chapters explore the most salient questions in this areas of research, including: How are individual intellectual virtues and vices affected by their social contexts? Does being in touch with other open-minded people make us more open-minded? Conversely, does connection to other dogmatic people make us more dogmatic? Can groups possess virtues and vices distinct from those of their members? For instance, could a group of dogmatic individuals operate in an open-minded way despite the vices of its members?

Each chapter receives commentary from two other authors in the volume, and each original author then replies to these commentaries. Together, the authors form part of a collective conversation about how we can know about what we know. In so doing, they not only theorize but enact social virtue epistemology.