„Ich wünschte, ich wäre gläubig, glaub’ ich.“: Zugänge zu Religion und Religiosität in der Lebensführung der späten Moderne

این مطالعه میان رشته ای اهمیت دین و دینداری را برای سبک زندگی فردی افراد در عصر مدرن بررسی می کند. موضوع اصلی این است که مقابله با سبک زندگی مدرن تا چه حد می تواند بدون دین انجام شود یا اگر نه، از کدام الگوهای تفسیر مذهبی استفاده می شود. از یک سو، رویکردهای دینی- جامعه شناختی و زندگینامه-نظری کنونی به دین و دینداری مورد بحث قرار می گیرد. از سوی دیگر، یک درک جامعه شناختی شخصی از دین ایجاد می شود. نقطه کانونی پژوهش دینی- جامعه شناختی/ کلامی، تحلیل های موردی است که با استفاده از روش کیفی- تجربی «هرمنوتیک عینی» مورد ارزیابی قرار گرفته است. تفسیر نتایج، دیدگاه ها و پیامدهایی را برای یک دین (مسیحی) در عصر مدرن تدوین می کند.

Die interdisziplinär angelegte Studie untersucht die Bedeutung von Religion und Religiosität für die individuelle Lebensführung des Menschen in der Moderne. Von zentraler Relvanz ist dabei die Frage, inwieweit die Bewältigung der modernen Lebensführung auf Religion verzichten kann oder, wenn nicht, auf welche religiösen Deutungsmuster zurückgegriffen wird. Es werden zum einen die gegenwärtigen religionssoziologischen und biograpietheoretischen Ansätze zu Religion und Religiosität diskutiert; zum anderen wird ein eigenes soziologisches Verständnis von Religion entwickelt. Im Mittelpunkt der religionssoziologisch/theologischen Untersuchung stehen Fallanalysen, die mittels des qualitativ-empirischen Verfahrens der "Objektiven Hermeneutik" ausgewertet wurden. Die Ergebnisinterpretation formuliert Perspektiven und Konsequenzen für eine (christliche) Religion in der Moderne.