Animal Learning: Survey and Analysis

به مدت ده روز، تعدادی از دانشمندان علوم اعصاب در رایزنبورگ گرد هم آمدند تا در یک سری سخنرانی ها و بحث ها، یک موسسه، در مورد یادگیری حیوانات شرکت کنند. دانش‌آموزان از رشته‌های مختلف از جمله آناتومی، بیوشیمی، فارماکولوژی، فیزیولوژی و جانورشناسی انتخاب شدند. احتمالاً این درست است که بگوییم بسیاری از آنها در بهترین حالت دانش کلی در مورد رفتار یادگیری حیوانات، در مورد شرایطی که برای انجام یادگیری ضروری است و در مورد نظریه هایی که روانشناسان در مورد فرآیندهای یادگیری ساخته اند، داشتند. آیا این مؤسسه برای دانشمندان علوم اعصاب که علایقشان در مطالعه عملکرد سیستم عصبی از طریق دستکاری یا بررسی مستقیم آن است، سودی داشت؟ حدود بیست سال پیش پاسخ به این سوال احتمالا \"نه\" بود. و دلیل بسیار خوبی وجود دارد که چرا این دیدگاه ممکن است وجود داشته باشد، به ویژه توسط دانش آموزان سیستم عصبی پستانداران. در آن زمان اکثر محققان از حیوانات بیهوش یا حیوانات بی حرکت به روش های دیگری مانند جداسازی مغز از نخاع، تقسیم مغز در سطوح مختلف یا از طریق استفاده از عوامل فلج کننده استفاده می کردند. این شرایط به دو چیز رسید. از یک طرف، آنها به پیشرفت های قابل توجهی اجازه دادند، به ویژه در تجزیه و تحلیل پردازش حسی و در تجزیه و تحلیل مکانیسم های عصبی عمل رفلکس نسبتا ساده. از سوی دیگر، شرایط ذهنی تجربی عملاً رفتار پیچیده را حذف کردند.

For ten days, a number of neuroscientists met at Reisensburg to attend a series of lectures and discussions, an Institute, on animal learning. The students were drawn from a wide variety of disciplines, including anatomy, biochemistry, pharmacology, physiol­ ogy and zoology. It is probably true to say that many of them had at best a sketchy knowledge about the learning behavior of animals, about the conditions which are necessary for learning to take place and about the theories that psychologists have constructed about the learning processes. Was the Institute of any benefit to those neuro­ scientists whose interests lay in studying the functioning of the nervous system by manipulating it or probing it in some direct way? Some twenty years ago the answer to this question would probably have been "No"; and there is a very good reason why this view might have been held, especially by students of the mammalian nervous system. At that time most investigators used anaesthetised animals, or animals immobilized in some other way such as by surgically isolating the brain from the spinal cord, by dividing the brain at various levels or through the use of paralyzing agents. These con­ ditions achieved two things. On the one hand, they allowed sub­ stantial advances to be made, particularly in the analysis of sensory processing and in the analysis of the neuronal mechanisms of relatively simple reflex action. On the other hand, the experi­ mental conditions virtually eliminated complex behavior.